All posts by balikbilir

LGBT panel canceled due to an Article in Pro-Hezbollah web site – Mardin, TURKEY

A panel on LGBT in Mardin Artuklu University in Turkey canceled after a pro-Hezbollah news web site denounced it a “immoral activity.” Unsatisfied, the site now starts a campaign against the academician who initiated the panel titled: “that pervert should leave.”

Istanbul. A panel on LGBT issues canceled one day before its start, after a pro-Hezbollah news site announced the event “immoral activity” at Mardin Artuklu University (MAU). The same site targeted Asst. Prof. Dr. Levent Senturk who organized the event stating, “cancellation does not suffice, this pervert should leave the university and the city.” The invitation of the author for him to document his sexual status disturbed the academicians. A group of academicians stated in a written release that “they have been targeted for humiliation and intimidation.”
MAU Department of Architecture decided to organize a conference on LGBT issues on April 17th. Ali Erol of NGO KaosGL and Prof. Dr. Selcuk Candansayar were expected to make presentations on “Progress of assigning meaning to homosexuality from illness to demanding rights” and “Health, Psychiatry, Ideology of Medicine and Heterosexism” respectively. One day before the planned date of the panel, a news report was published in pro-Hezbollah web site Ilke News Agency titled “What’s the purpose of MAU?” In the report it was claimed, “in an important time period for Muslims, in the Holy Birth Week [celebrations of Mohammad’s birth according to Turkish Department of Religious Affairs-translator’s note] MAU organized an almost immoral conference.” In the same report a statement by pro-Hezbollah organization in Mardin, DOST cited to read: “We regret the fact that the MAU anticipated a panel against decency and the feelings of shame of our people. We condemn this disgusting panel vigorously.”
MAU rectorate cancelled the panel after the news report was published. But the site targeted Asst. Prof. Dr. Levent Senturk from MAU next. An “article” titled “Cancellation not sufficient, that pervert should leave” was published. In the article, it has been argued that Senturk, “known by his views defending homosexuality even he is not brave enough to come out of the closet, is audacious enough not to hide his close relations with homosexual organizations.” The article also claimed that “Senturk was selling snails at a Muslim neighborhood:” [Turkish saying about inappropriate behavior]
“Will the government and Higher Education Council stay as a spectator against activities to poison the society in the name of personal liberties and do so by utilizing state resources and academic titles? Why did Rector Prof. Dr. Serdar Bedii Onay allowed the misuse of the name of his university for such an absurdity in the first place, while issuing Qadr Night message concurrently? Does he also have an emotional affinity with homosexuals? Him allowing this provocative conference until the last minute while being familiar with religious feelings of Mardin, doesn’t put the whole responsibility on his shoulders? Rector should immediately annul the contract of Senturk who made the university’s name public by this repugnant organization in whole country and send him away off Mardin.”
12 academicians from MAU Department of Architecture issued a declaration in relation to those publications. In the release it was stated that “it’s a mistake to remain silent against those impositions which destroy the space of academic freedoms. It’s grievous and unlawful to target our faculty, university, our guests, academicians from all over the world who teach here and our students with different ethnic, socio-cultural and religious backgrounds, with a language of hate. Our academic work should not be hindered by hatred, slander and discrimination. Out scientific activities never target a group or people, neither they smear anyone’s values. Nevertheless, as one can observe in the recent events, we are being targeted, humiliated, threatened and intimidated. No one in our organization, which thrives on great effort, altruism and labor, does not deserve the insulting conduct.”

Google, Türkiye hükümetinin, hükümeti yıpratan videoların kaldırılması talebini reddetti.

Google, Türkiye hükümetinin, hükümeti yıpratan videoların kaldırılması talebini reddetti. 


Google Refuses Turkey’s Requests to Yank YouTube Videos

Move is Latest Sign of Resistance to a Crackdown Against Social Media led by the Prime Minister

Google has declined Turkish government requests to remove YouTube videos alleging government corruption, the latest sign of resistance to a crackdown against social media

By Sam Schechner , Emre Peker

Google Inc. has declined Turkish government requests to remove YouTube videos alleging government corruption, people familiar with the matter said, the latest sign of resistance to a crackdown against social media led by Turkish Prime Minister Recep Tayyip Erdogan.

Turkish authorities have in recent weeks asked Google to block the videos from YouTube’s Turkish website, the people familiar with the matter said. But amid a national scandal over corruption allegations, Google refused to comply because it believes the requests to be legally invalid, the people added.

Google’s refusal to remove videos raises the specter that Turkey could move to block access to YouTube within the country, after blocking the microblogging service Twitter Inc. late Thursday night. Both sites have been central conduits for allegations of corruption against Mr. Erdogan’s government and faced public threats of a blackout by Mr. Erdogan.

Some people within Google had feared a YouTube blackout could be imminent, after the Twitter takedown, the people familiar with the matter said. “We feel an immediate threat,” one of the people said.

As of late Friday, YouTube was still online in Turkey.

The videos in question include some with an alleged recording of a conversation in which Mr. Erdogan appears to tell his son to hide money from investigators, one of the people said. Mr. Erdogan has said the recordings, which have been viewed millions of times on YouTube, have been doctored and are part of a foreign plot to topple his government.

Google often fights against what its executives say are unreasonable requests to remove content from the Web. “We support a free and open Internet throughout the world and are concerned whenever and wherever it comes under threat,” a Google spokesman said in an emailed statement.

The Twitter blockage led to a wave of condemnation inside and outside Turkey that could complicate further blackouts.

Opposition politicians decried the move as that of a dictatorship. Turkish President Abdullah Gul, who has a largely symbolic role, also came down against the blackout, using Twitter to write that “wholesale shuttering of social media platforms cannot be approved.”

It isn’t the first time YouTube has run into conflict in Turkey. The site was banned sporadically in the country between 2007 and 2010 because it had declined to remove videos that were said to be insulting to Mustafa Kemal Atatürk, the founder of the modern republic.


ODTÜ Rektörlüğü, Sabah gazetesinin ağaç kesimi ile ilgili iddialarını tekzip etti

Sabah Gazetesi’nin 25 Ekim 2013 tarihli “ODTÜ 15 Bin Ağaç Kesmiş” ve “Uydu Görüntüleri İddiayı Belgeledi” başlıklı haberleri ODTÜ Rektörlüğü tarafından tekzip edildi.

SABAH Gazetesi’nin haberi

Uydu görüntüleri iddiayı belgeledi

Melih Gökçek, ODTÜ kampüsündeki yapılaşmanın uydu görüntülerini yayınladı ve kaçak yapılara ilişkin suç duyurusu yapacaklarını söyledi.

Skandal yapılaşmanın bütün detaylarını Sabah Ankara yayınladı.

ODTÜ’deki kaçak yapılaşmanın uydu görüntüleri ortaya çıktı.

Büyükşehir Belediye Başkanı Melih Gökçek, ODTÜ yerleşkesinde 2003 yılından bu yana ağaçların yok edilerek yerlerine binaların inşa edildiğini uydu görüntüleriyle açıkladı.

ODTÜ içinden geçen yola itiraz edilmesi halinde kaçak yapılara ilişkin suç duyurusunda bulunacağını açıklayan Gökçek, “Bizim yapmış olduğumuz alanın kaç misli yerde çalışma yapmışsınız.

Bu kadar yeri, ağaçları rahatlıkla kendiniz adına katlediyorsunuz. Bunların hepsi kaçak” diye konuştu.


Gökçek, katıldığı bir televizyon programında ODTÜ içinden geçen yola ilişkin soruları yanıtladı.

ODTÜ’de yaşanan protestoların “ağaçların kesilmesi nedeniyle değil, olay çıkartmak için olduğunu” dile getiren Gökçek, “ODTÜ arazisi içinde 2003 yılından bu yana ağaçlar yok edilerek binalar yapıldı.

Yol için protesto gösterisi yapan marjinal gruplar ise buna sessiz kaldı.

Google’ın harita uygulaması üzerinden 2003’ten sonra, yıl yıl ODTÜ yerleşkesinin uydu görüntülerini inceledik. Son 10 yılda yaşanan ağaç katliamı ve yapılaşmaya şahit olduk” dedi.


ODTÜ Rektörü Ahmet Acar’a seslenen Gökçek, şöyle konuştu: “Yaptığımız alanın kaç misli yerde çalışma yapmışsınız.

Amaç hizmet etmekse, üzüm yemekse, yeşilse…

ODTÜ kendi ağaçlarını nasıl rant için yok ediyor.?”


Gökçek, yol inşaatını sürdürdüklerini dile getirerek, şu uyarılarda bulundu: “Diyelim ki bu planı mahkemeden iptal ettirdiler?

Halkıma söz veriyorum.

İlk yaptığım kaçak yapıları yapanları mahkemeye vereceğim.

Bu planı bozdururlarsa rapor tutarım.

Raporun da cezası iki-üç sene.”


ODTÜ’nün bu süreçteki tek yasal hakkının yol üzerindeki enkaz veya ağaçların bedelini talep etmek olduğunu ifade eden Melih Gökçek, “Onların açıkladığı ağaçların cinsi ne ise tartışmadık.

Ağaçların her yıl belirlenen karşılığı var.

Onlara yasal sorumluluk olmayacak sınırda öderiz” dedi.

ODTÜ Rektörlüğü tarafından Sabah Gazetesinin “ODTÜ 15 Bin Ağaç Kesmiş” ve “Uydu Görüntüleri İddiayı Belgeledi” haberlerinde yer alan iddiaların gerçekleri yansıtmadığı belirtilerek, ”Ankara’nın en büyük yeşil alanını yaratan, kentin mikro-klimasmı değiştiren bu ormanla hava kirliliğinin azalmasına çok büyük katkı sağlayan bir kurumun ağaç katliamı yaptığı şeklindeki haber mesnetsiz ve yanıltıcıdır.” şeklinde tekzip gönderildi.

ODTÜ Rektörlüğü tarafından bildirilen tekzip metni

Gazetenizin 25 Ekim 2013 tarihinde 1. ve 5. sayfalarda yer alan “ODTÜ 15 Bin Ağaç Kesmiş” ve “Uydu Görüntüleri İddiayı Belgeledi” başlıklı haberler gerçekleri yansıtmamaktadır.

Kamuoyunun doğru bilgilendirilmesi amacıyla aşağıdaki düzeltmelerin yapılması gerekli görülmüştür.

Haberde yer alan 2013 yılında çekilmiş fotoğraflar, ağaçlar arasında kalan konukevlerini, alışveriş merkezini, Kongre Merkezini, otopark, tenis kortları ve teknokent bölgelerini göstererek sanki bu yapılar için ağaç kesilmiş gibi izlenim yaratmayı hedeflemektedir.

Ekli fotoğraflardan açıkça görüldüğü gibi, konukevleri, alışveriş merkezi, Kongre Merkezi, otopark, tenis kortlarının inşa edildiği 1960’lı ve 1970’li yıllarda kullanılan alan tümüyle boş ve ağaçsız bir arazidir.

Aynı şekilde, inşaatına 1990’lı yıllarda başlanan ve Gazetenizin Ankara ekinde 5. sayfada yer alan haberde sözü edilen binaların yapıldığı alan olan Teknokent Bölgesi de; ekteki 2000 ve 2013 no’lu fotoğraflarda da görüleceği gibi orman sınırları dışındadır.

1958-1960 yılları arasında üniversitenin gelişim alanı olarak ayrılmış olan bu alan gerek taban suyu gerekse de toprak niteliği anlamında kavak dikimine uygun olduğu için “kavaklık” olarak tahsis edilmiştir.

Dikilen kavaklar 1980’li yılların sonunda kesim dolgunluğuna ve çağma geldiği için kesilmiş ve elde edilen gelir üniversitemiz bütçesine aktarılmıştır.

Kesilen kavakların sökülmeyen köklerinden çıkan ve sadece yakacak olarak değerlendirilebilecek niteliksiz genç nesil ise günümüze kadar gelmiştir.

Bugün bir bilim ve yüksek eğitim kurumu olarak uluslararası saygınlığını kabul ettirmiş olan ODTÜ, 1961 yılında başlattığı ağaçlandırma faaliyeti ile bozkırdan yeşil bir yerleşke yaratmış ve Ankara’ya 30 kilometrekarelik orman kazandırmıştır.

ODTÜ, doğal çevreye sahip çıkması ve yarattığı yeşil alanlar nedeniyle 1995 yılında uluslararası Aga Khan “Çevre Koruma ve Geliştirme Ödülü”ne ve 2003 yılında da “TEMA Vakfı Ödülü”ne layık görülmüştür.

Ankara’nın en büyük yeşil alanını yaratan, kentin mikro-klimasını değiştiren bu ormanla hava kirliliğinin azalmasına çok büyük katkı sağlayan bir kurumun ağaç katliamı yaptığı şeklindeki haber mesnetsiz ve yanıltıcıdır.

Kamuoyunun bilgisine sunulur.

Orta Doğu Teknik Üniversitesi Rektörlüğü

V. Av. Neşide Öncül

2014-02-10 21_27_11-THE RINGO JETS - Spring of War (Official Video) - YouTube

NaberTürk’te Gezi Parkı göndermeleriyle: THE RINGO JETS – Spring of War

✖ ✖ ✖ ✖ ✖
NABER TURK tabii ki gerçek bir kanal değil; gördükleriniz de gerçek gazeteciler değil… Bu video mizah yollu bir sosyal eleştiriden ibarettir. Dilerdik ki tüm bu beyanatlar ve yaşananlar da bir şaka olsaydı.
✖ ✖ ✖ ✖ ✖

THE RINGO JETS dedicates their very first official video, to the massive heroes of Gezi Park Resistance…

Turkish Garage/Blues/Rock’n Roll band THE RINGO JETS are coming with a punchy video; just like Istanbul did, during summer of 2013!

This young power trio created a certain buzz since the beginning of 2013 and succeeded to be the first Turkish band performing at Primavera Sound festival, even before their official debut release, featuring Mauro Refosco (RHCP, Atoms for Peace), Enrico Gabrielli (John Parrish, Calibro35, Afterhours) and produced by Tommaso Colliva (Muse, Franz Ferdinand).

The debut album supposed to be out on late May, last year, right after their return from Barcelona… But the day after they landed to Istanbul, Taksim square was already on BREAKING NEWS WORLDWIDE. Youth occupying the one and only park in city center which was subject to be demolished by then to be replaced with a “so called” replica of an old-military-casern, including a shopping mall and some fancy residences… The protests took longer than expected and Turkish police brutality made it spread countrywide. Gezi Park occupation became more than “saving some trees”… It was representing now, the scream of a generation getting sick of a government and its leader, disrespecting all values of democracy.

The Ringo Jets, who were not supposed to be as political as they feel now, decided to postpone their release and highlight their song “Spring of War” which was already mentioning the “Isolating, manipulating and toxicating” governance in Turkey which was “suffocating” them (as said on lyrics of the song).

“Spring fo War” fit perfectly with the situation and deserved to be a landmark; so they decided to make their first official video pointing what happened last summer in Turkey…

More videos to come to reprensent more of their music and rockin’ and rollin’ loud way !

✖ ✖ ✖ ✖ ✖

THE RINGO JETS ilk resmi videolarını Gezi Direnişi kahramanlarına armağan eder…

Istanbul çıkışlı garage/rock’n roll üçlüsü THE RINGO JETS’ten gündem yaratacak bir video geldi… Geçen yaz ne olduğunu unutan yoktur herhalde ?

2013, The Ringo Jets adına, yeni bir müzik grubu için oldukça hızlı giriş yaptıkları bir yıl olarak başladı. Milano’da yaptıkları albüm kaydını, daha albüm yayınlanmadan Avrupa’nın en prestijli festivallerinden Primavera Sound’da sahne almaları takip etti.
2013 Mayıs’ı sonunda, Ispanya dönüşünde albümlerini yayınlamaya hazırlanan grup daha uçağa binmeden, Taksim’deki olaylardan haberdar olmuştu. Memleketin yakın tarihine damgasını vuran bir gündem varken, her şuurlu insanın yaptığı hareketi yapıp, konserleri ve albüm çıkışını ertelediler.

Gezi Direnişi artık beylik bir slogan dönüşen bir şekilde “bir kaç ağaç meselesi” değil; orantısız polis şiddetine, baskıcı ve “dediğim dedik” bir “demokrasi” anlayışında ısrar eden iktidara, ülke, hatta dünya çağında duyuran bir neslin isyanıydı.

Bugün videosunu yayınladıkları “Spring of War” parçası, albüm Şubat 2013’te kaydedilirken single ya da klip parçası adayı bile değildi. Kaldı ki The Ringo Jets politik görüşlerini ilk elden şarkılarına yansıtan bir grup da değildi. Ama Gezi öyle bir geldi ki, “Spring of War” albümden sıyrıldı ve “ilk benim sıram” dedi. Parçanın noktasına vürgülne dokunmaya gerek yoktu; zaten olduğu haliyle gezi’den çok evvel durumu özetliyordu: “Bizi izole, manipüle ediyorlar, zehirliyorlar ve bu bizi boğuyor”.

Hal böyleyken albümün ilk klibi olmayı hakkıyla kazanan “Spring of War”u gezi direnişi sırasında hayatını kaybedenlere, sakat kalanlara, yaralananlara, uzunca bir uykudan yeni uyanan ve artık uyanık kalmaya karar verenlere ithaf ediyoruz.



Made in Turkey – Alternatif Türkiye tanıtımı

Uçman Balaban’dan, 50 saniyelik bir film.

Made in Turkey from Uçman Balaban on Vimeo.

tags: içki yasağı, çarpık kentleşme, doğa katliamı, en az üç çocuk, anti-demokratik güçler, kesilen ağaçlar, sansür, medya, polis şiddeti


Kırmızılı kadın yazdı: Bir polisi yargılamak iktidarın zulmünü aklayamaz

Kırmızılı Kadın; Ceyda Sungur, bir polis memurunun suçsuz bulunması sonucu “adalet yerini buldu” gibi yorumlardan rahatsız olduğunu anlatan bir yazı kaleme aldı.

“Bu insanların basın tarafından tesadüfen yakalanan fotoğraflarının olmaması, fail ve sorumlularının yargılanmaması veya ceza almaması için bir bahane olamaz.”

”Şimdiye kadar ‘kırmızılı kadını’ cisimleştirip zihinlerdeki sembolik değerini değiştirmemek, ve mücadelenin kendisinden öte kişilerin ön plana çıktığı bir gündem yaratmamak adına konuşmak istememiştim. Fakat başta Gezi’de hayatını kaybeden kişilerin ailelerine karşı bu açıklamayı bir borç biliyorum. Basında çıkan haberler beni fazlasıyla rahatsız etti.

Gezi direnişinde yitirdiklerimizin katilleri ve gerçek sorumluları cezalandırılana kadar, kimse adaletten bahsetmesin! Tek başına, amirlerinden aldığı emirle hareket eden 23 yaşındaki bir polisi yargılamak, polisin ‘destan’ yazdığını iddia eden iktidarın zulmünü aklayamaz.

Gezi direnişinden bu yana, aradan geçen 7 ay içerisinde, polis şiddeti ile yaralananların şikâyetlerinin hiçbirisi dava konusu olmamışken yüzüme gaz sıktığı için yargılanan polise verilecek cezanın adalet duygusuna zerre katkısı yok. Açık ki yargılamanın bu aşamada bırakılması, kırmızı elbiseden ibaret sembolik bir fotoğraf karesinin dünya üzerinde yarattığı etkiyi kullanmanın ve bu vesileyle milyonların isyanını bastırma kaygısının ötesine gidemeyecektir. Sadece, çalışma koşulları ve iş güvenceleri amirlerinin dudakları arasında olan polis memurlarını yargılamak ise Gezi direnişinde hayatını kaybeden, beyin kanaması geçiren, gözlerini kaybeden, kolu bacağı kırılan veya yaralanan herkesin, onların ailelerinin ve biz tesadüf eseri hayatta kalmayı başaranların acısını dindiremez.


Ne yazık ki, Ethem Sarısülük başından bir polis kurşunu ile vurulduğunda, Abdullah Cömert kafasına gaz fişeği isabet ettiğinde, Mehmet Ayvalıtaş 1 Mayıs Mahallesi’nde Gezi eylemlerine katıldığı sırada ezildiğinde, İrfan Tuna işyerinde gaza maruz kaldığında, Medeni Yıldırım Lice’de kalekol inşasına karşı pankart açtığında, Selim Önder Gümüşsuyu’nda oturan kızını ziyarete gittiğinde, Zeynep Eryaşar Gezi Parkı’nda nöbet tutan çocuklarına destek için yürüyüşe katıldığında, Ahmet Atakan katillerin cezalandırılmasını istediğinde, Ali İsmail Korkmaz dövülerek öldürüldüğünde, Serdar Kadakal çalıştığı yerin önündeki sokakta oturduğunda, hiçbirinin üzerlerinde ‘kırmızı elbise’ yoktu. Güzel gözlü kardeşim Berkin Elvan ise bakkaldan ekmek almaya gitmekten daha büyük bir suç işlememişti. Bu insanların basın tarafından tesadüfen yakalanan fotoğraflarının olmaması, fail ve sorumlularının yargılanmaması veya ceza almaması için bir bahane olamaz.

Elbette bugün , başta fikri hak ve özgürlükleri savunan basın mensuplarının, siyasi tutukluların, hak gaspına uğrayanların yanında yer alan ÇHD avukatlarının, özgür bilimi savunan akademisyenlerin yargılandığı ve önümüzdeki pazar üzerinden yedi yıl geçmiş olacak olan Hrant Dink cinayeti gibi onlarca faili meçhul cinayetlerin sorumlularının korunduğu bir hukuki düzlemde, adalet ve hakkaniyetten söz edemeyiz. Tüm bunlara rağmen, yaşananların hiçbiri unutulmayacak ve yaşananlar karşısında maruz kalınan muameleye hiçbir zaman alışılmayacak. Adalet yerini ancak ve ancak verilen hak mücadelesi ile bulacak ve inanıyorum ki Berkin, tam da bunun için uyanacak.”




İnternet Yine ve Yeniden Tehlikede: SANSÜR ARTIYOR

Korsan Parti’nin internet yasaklarına karşı çağrısı aşağıda.

Ülkemizde İnternet’e dair ne zaman bir mevzuat çalışması yapılsa, mevcutta sahip olduğumuz hak ve özgürlüklerimiz tırpanlandığı gibi gözetleme, kaydetme ve sansürleme faaliyetleri de aynı oranda artmaktadır. Bu bildirinin yer aldığı siteler/sayfalar/uygulamalar dahil tüm İnternet içeriğini ilgilendiren bu tür yasalar yapılırken “gazlarının alınması” için dahi bu alanda uzun yıllardır çalışan ve uluslararası alanda bu konunun uzmanı kabul edilen uygulamacılara ve akademisyenlere danışılmaması nedeniyle yasa koyucuya genel bir güvensizlik de olsa, İnternet özgürlüğü için emek veren hukukçuların, aktivistlerin ve STK temsilcilerinin bir çok üst düzey hükümet yetkilisi ile yaptıkları görüşmelerde İnternetin özgürlüğü ve sansürden arındırılması için destek istendi, kampanyalar yürütüldü ve hatta sokaklara çıkıldı. Tüm bunlara rağmen, İnternet’te sansür biteceğine ya da hiç değilse azalacağına, sansürün kapsamı gittikçe genişletiliyor.

AKP’nin ve egemen güçler olarak ifade edebileceğimiz ilgili partinin dirsek temasını hiç bir zaman kesmeyeceği odakların karşılıklı çıkarlarının İnternet sansüründe birleşmesi neticesinde, İnternet sitelerinin “erişime engellenmesine / sansürüne” yönelik olarak 5651 Sayılı Kanun’da genişletme ve süreci hızlandırma amacıyla yeni düzenlemeler peşinde olduğunu gördüğümüz ve buna karşı çıkmak ve bu yasayı ve de yasaya yapılacak tüm değişiklikleri de yasanın kendisi gibi asla tanımadığımızı ve geçerli saymadığımızı bildirmek amacıyla bu bildiriyi hazırlamaya karar verdik.


Hal böyleyken, sadece erişimin engellenmesi, içerik kaldırılması ve uyarı yolları konusunda kimselere danışmadan ve hatta İnternet Geliştirme Kurulu’nun dahi bugüne kadar kendisinin ortaya koyduğu tasarıyı ve akademisyenlerden, İnternet uzmanlarından kısacası kamu oyundan uzun süre boyunca topladığı 5651 Sayılı Kanun’a ilişkin değişiklik görüşlerini ve bu görüşleri eleştiren yazılmış akademik tezleri de hiç bir şekilde dikkate almaksızın, 5651 Sayılı Kanun’da alelacele bir güncelleme yapılarak Türkiye Büyük Millet Meclisi’ne sunulması pek çok kişi tarafından son dönemlerde yaşanan  yolsuzluk belgesi, videosu, kaset vs. gibi hükümetin ve dirsek temasında bulunduğu çevrelerin “tehdit” olarak algıladığı, esasen şeffaflık ve halkın bilgi alma özgürlüğünün temel taşları olan hususlara bağlanmaktadır.

AKP MKYK Üyesi ve Ar-Ge Başkan Yardımcısı olan ve aynı zamanda da Şanlıurfa Milletvekili Zeynep Karahan Uslu, yeni yapılacak kanun düzenlemesinin bilgisini kişisel @zkarahanuslu şeklindeki Twitter hesabından duyururken şu ifadeleri kullanmıştı:

“5651 Sayılı Kanun’nda değişiklik teklifimiz toplumsal ihtiyaçlar & özgürlükler dengesi hassasiyetle GÖZETİLEREK hazırlandı”

Burada AKP’den son dönemde defalarca gördüğümüz şekilde bir uygulamayla karşı karşıyayız: kimseye sormadan, karşıt fikirlilere danışmadan ve toplumsal mutabakat olan Anayasa’yı, imzalamış olduğumuz Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi (AİHS)’ni ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarını göz önüne almadan, yine “yangından mal kaçırır” gibi bir yasa değişikliği gündeme getirilerek  bazı maşalarla düzenleme yapılmaya çalışılmakta. Son dönemde hükümetin de içinde bulunduğu yolsuzluk vb. skandallar sayesinde de halkın en önemli bilgi alma ve farkındalık kaynağı haline gelmiş olan kurumlardan sızdırılmış belgeler ve de herhalde yaklaşan seçimlerle birlikte gelen kaset vb. yayınlama tehditleri de bu sansürü genişletme faaliyetlerine hız verdi gibi gözüküyor.

‘Berbaddd teknolojiler’ ve diğer korkunç şeyler..

Kanundaki erişim engelleme nedenlerine nefret söyleminin de eklenmesi, katılma zorunluluğu bulunan bir erişim sağlayıcılar birliği kurulması ve sansürün bu birlik eliyle yürütülmesi, hakimlerin yirmi dört saat içerisinde sansür hakkında karar vermesi, yurt içindeki yer sağlayıcıların içeriği çıkarması; yer sağlayıcının yurt dışında olması ve içeriği çıkarmaması durumunda ise bu içeriğe yurt içinden erişimin engellemesi gibi şu an var olan sansürü daha da ileri boyutlara getirecek olan pek çok detay nokta bu değişiklik tasarısında yer aldı.


Yeni medyanın gücü ve Gezi olaylarında da tüm toplumun artık hissettiği etkisi sayesinde halkın haber alma alışkanlıkları artık değişti. İnternet toplumun temel haber alma, gerçeklere ulaşma ve fikirlerini açıklama platformu olarak diğer her tür medyanın önünde. Artık bir çok önemli belge, “kaset”, devlet sırrı telakki edilen yazışmalar ve halkı doğrudan ilgilendirmesine rağmen asla halka açıklanmayan her türden bilgi ve içerik kendine İnternet sayfalarında yer buluyor. Başta popülerlikleri sayesinde çok fazla kullanıcısı olan Facebook ve Twitter gibi sosyal paylaşım sitelerine ekleniyor. Burada yüz binlerce kişinin paylaştığı içeriklere tek tek erişim engelleme mümkün olmayacağından belki de bu türden Türkiye dışında olan sitelerin “gerekli durumlarda” tamamen erişime kapatılabileceği yani sansürlenebileceği de anlaşılıyor. Başbakan herhalde yine Twitter kapatılınca “Ben giriyorum siz de girin.” diyecek Youtube 2 yıl sansürlendiğinde söylediği gibi. Ama Facebook için “Bunlar berbaddddd  teknolojiler, çirkiin” ve “Sosyal medya toplumların baş belasıdır.” dediğini de unutmayalım.


Hükümetin iddiasına göre temel amacı çocuk pornografisi ve istismarı ile mücadele olan 5651 Sayılı Kanun zamanın meclis artimetiğinde Atatürk’e hakaret suçunun da eklenmesinin kabulü ile ana muhalefet partisinden de  destek görmüş ve 2007 yılında yasalaşmıştı.

Yasanın ilk çıkarıldığı dönemde de aklı başında pek çok yazar ve akademisyen bunun adım adım gelecek bir sansürün kılıfı olduğunu dünyadan örneklerle delillendirerek savunmuştu ve haksız da çıkmamışlardı. Bununla birlikte hep söylediğimiz gibi yasa yapım sürecinin halkın katılımına açılmadığı ve yasa yapıldıktan sonra bile halkın eleştirisine kapalı tutulduğu, hatta yasa yapım sürecinin gizli kapaklı, halktan uzak, kimselere danışılmadan “bir takım” güç odaklarının baskı ve siparişi üzerine yapıldığı da TBMM’nin standart çalışma şekli haline getirildiği bir dönem yaşıyoruz.

17 Aralık 2013 tarihli Hükümette ve AKP çevrelerinde yolsuzluk ve rüşvet skandalı ve devamında gelen operasyonlar ve sonrasında yaşananlara bakınca İnternet sansürünü artıran ve hızlandıran bu teklifin, AKP Milletvekili Zeynep Hanım tarafından 18 Aralık’ta Twitter hesabından duyurulmuş olması da oldukça manidar. Bugüne kadar da kendisine bu duyurusunun ardından yazılanlara ise hiç cevap vermemiş durumda:

Var olan İnternet sansürünü az ve yavaş bulan vekillerin hazırladığı anlaşılan düzenlemenin gerekçesi de bu tür sansür yasalarının artık tüm dünyada telif koruması ve terörizmle birlikte üç temel gerekçesinde biri olan ‘Aile, çocuk ve gençlerin korunması; elektronik istismarın engellenmesi’ olarak gösterilmiş teklif metninde. Vekiller gerekçelerinde:

”Bilindiği üzere medya, neyin dikkate değer olduğunu ve toplumun neleri görmesi ve duyması gerektiğini belirleyerek önemli bir işlev üstlenmektedir. İnternet günümüz medyasında en yaygın kullanılan araç olarak öne çıkmaktadır.” diyerek aslında kendi esas amaçlarının da İnternet medyasını tahakküm altına almak ve kitleleri yönlendirmek olduğunun da bir şekilde açık etmiş durumdalar.

TBMM’nin resmi içeriği arasında da sayfasında tamamı görülebilen bu değişiklik tasarısı artık bi torba kanun içerisinde geçirilecek kadar saklanmaya ve önemsizleştirilmeye çalışılmaktadır bugün itibarıyla.


5651 Sayılı Kanun’da yapılacak değişiklikler neler getiriyor?

5651 Sayılı Kanun’daki İnternet sansür mekanizmasını hızlandırmak, genişletmek ve ağırlaştırmak amacını taşıyan ve uzun adı “İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi”  olan ilgili taslak geçicilerle birlikte toplam 12 madden oluşuyor. Ama bu 12 madde zaten hali hazırda Türkiye’de İnternet sansürü anlamında ciddi derecede insan hakkı ve basın özgürlüğü ihlaline de yol açan 5651 Sayılı Kanunu bu anlamlarda iyileştirmek şöyle dursun kanunun sansürleme konusunda yaşadığı bir takım eksikleri gidermek derdine hizmet ediyor ve bu tasarı yasalaşırsa aşağıda detaylarını tek tek vereceğimiz tüm bu maddelerin hepimizin hayatını nasıl da çekilmez bir hale getireceği kesin ve açıkça bir diktatörlük tarafından yönetildiğimizin yeni bir göstergesi olarak hayatlarımızı karartacağı da şimdiden aşikar.

Tasarı, hali hazırdaki kanunun erişim engelleme yani site sansürleme yöntemine DNS değiştirerek girmeyi engelleyecek şekilde olmak üzere IP tabanlı kısıtlama ve tüm sitenin değil ve fakat sadece “sakıncalı” içeriğin erişime engellenmesini yani sansürlenmesini sağlayacak URL adresi tabanlı engelleme getiriyor.

Öyle ki bu türden IP tabanlı erişim engellemeler nedeniyle bir dönem Google şirketinin aslen engellenmemesi gereken yani hakkında karar olamayan hemen bütün sayfalarının/uygulamalarının/sitelerinin Türkiye’den erişilemez olmasına yol açan bir uygulamayı da yaşamıştık. Çünkü IP numaraları bir şirkete ait pek çok hizmet için değişik zamanlarda kullanılabilmekte ve bir İnternet sitesi sansürlenmeye çalışıldığında eğer bu IP numarası üzerinden yapılırsa o sansürün boyutu sansürcünün bile düşündüğünden/amaçladığından çok daha geniş noktalara gidebilmektedir.

URL yani adres tabanlı engelleme de ise tezlere de konu olduğu gibi bu gibi tüm içeriği gözetleme/kaydetme/filtreleme gibi bir süreç gerektiren engelleme yöntemlerinin Türkiye İnternet trafiğini aşırı derecede yavaşlatacağı ve hatta bu yavaşlamayı ve bu tür bir kişisel veri gizliliği ihlali sonucunu TİB’in dahi talep etmediği pek çok kez kurum içinden dahi dile getirilmiştir.

Ne siteler gördüm zaten yoktular…

Tasarının bırakın bizim gibi “gazı alınacakları”, İnternet Geliştirme Kurulu’na (İGK) ve hatta Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı (TİB)’na bile sorulmaksızın hazırlandığını işte tam da bu nedenle düşünüyoruz. Çünkü ya TİB bu görüşlerini değiştirdi ve/veya İGK kenedi yayınlamış ve üzerine görüş toplamış olduğu 5651 Sayılı Kanun değişikliği metninden vazgeçti çünkü o metinde bu yeni taslaktaki hususlar yer almıyordu. Ya da şu anda İGK, kanunda ki görevlerinden biri olan İnternette “Türk kültürünü, dilini, tarihini” geliştimekle uğraşıyor.

Tasarıdaki bir diğer yenilik ise; Türkiye’de barındırılan sitelerden uyarı alan “hukuka aykırı” içeriğin Türkiye’deki yer sağlayıcılarca çıkarılması ve de içeriği yerli olsun yabancı olsun yurtdışında barındırılan sitelerin ise içeriği çıkartılamasa bile ilgili sayfalara Türkiye’den erişimin engellemesi. Yani yine deve kuşu oluyoruz ve başımızı yine kuma gömüyoruz. “Siteyi biz Türkiye’de görmüyorsak o site zaten yok ki” ya da “ne siteler gördüm zaten yoktular” şeklinde şiirsel bir yaklaşıma bizi gark eden zihniyetle karşı karşıyayız.

Tasarıdaki en derin hatalardan biri de “Halkın bir kesimini sosyal sınıf, ırk, din, mezhep, cinsiyet ve bölge ayrımına dayanarak aşağılama” suçunun  da artık site sansürleme nedenleri arasına alınmış olması. Türkiye’de son derece muğlak ve yoruma açık olan bu TCK maddesinin aslen sürekli olarak İslam, Müslümanlık, Türklük, Sünnilik vb. “temel” değerleri “aşağılamak” yönünden işletildiği ve Fazıl Say, Sevan Nişanyan gibi pek çok aydının dahi bundan dolayı hapis cezası aldığı gibi sitelerin kapatıldığı bir ülkede hangi sitelerin şimdiden bu son derece “insani” gözüken maddeye dayanılarak kapatılabileceğini size sıralayabiliriz.

Tüm muhalif fikirlere ait siteler bu kapsamda değerlendirilecek ve bir bir kapatılacak ama hiçbir savcı “öteki” kavramının içerisinde olan yani “temel değer” kabul etmediği değerlerin “aşağılanmasını” suç kabul etmeyecektir. Türkiye’de hep olduğu gibi işin uygulamada bittiği bir ortam olduğunu gözden kaçırarak “samimi” duygularla nefret suçu dediğimiz aslen dünyada da kabul görmesi gereken ötekinin daha da ötekileştirmesini engelleme amacı taşıyan bu maddenin İnternet sansürüne dayanak yapılması, Türkiye’deki kamplaşmayı da artık onarılamaz hale getirilebilir. Ötekileştirilenlerin en önemli ifade özgürlüğü mecrası olan İnternetin de ellerinden alındığında neler yapmasını bekliyoruz?

Mevcut yasaya göre İnternet’teki bir içeriğin yayından çıkarılması için önce içerik ve yer sağlayıcılarına başvurma şartı aranırken, yapılacak değişiklikle içeriğin çıkarılması için doğrudan mahkemelere başvuru hakkı tanınıyor. Öte yandan doğrudan mahkemeye başvuran kişi içeriğin çıkarılması talebinin yanı sıra söz konusu İnternet içeriğine erişimin engellenmesini de talep edebilecek.

5651 Sayılı Kanun’un 9. maddesindeki “uyar-kaldır” usulü de tamamen değiştiriliyor. Buna göre, içerik nedeniyle haklarının ihlal edildiğini iddia eden kişi

(i) içerik sağlayıcısına, buna ulaşamaması halinde yer sağlayıcısına başvurararak içeriğin yayından çıkarılmasını isteyebileceği gibi

(ii) doğrudan doğruya sulh ceza hakimine başvurarak içeriğe erişimin engellenmesini ve/veya içeriğin yayından çıkarılmasını da isteyebiliyor artık.

En nihayetinde uyarılmadan kaldırmak insan doğasına bile  aykırı öyle değil mi?


Jet  Fadıl hızında adalet…

İnternet’teki “hak ihlallerine” yönelik başvuruların hakimler tarafından ise 24 saat içinde karara bağlanması yeni değişiklikle zorunlu hale getirildi. Yani jet hızıyla “adalet” söz konusu. Tüm hakimlerimizin İnternet’in ne olduğunu, erişim engelleme sonuçlarını vb. çok iyi bildiğinden ve 24 saat içinde son derece “adaletli” kararlar verebileceklerine inancımız tam! Bununla birlikte bu türden hakim kararlarını uygulamayan kişilere de 500 ile 1000 gün arası adli para cezası uygulanacağını hatırlatalım da tam olsun. Yani Digiturk vb. kurumların Türkiye’nin en “ücra” köşelerinden siparişle aldıkları “erişim engelleme” kararları artık 24 saatte neredeyse noter gibi sadece onaylanmak suretiyle verilecek ve uymayan da para cezası ödeyecek. Çok güzel hareketler bunlar!

Bu konularda ki izleme, filtreleme, engelleme, uygulama, denetleme vb. yetkisi de İnternet Geliştirme Kurulu‘na bırakılmış. Kurulun bu National Security Agency (NSA) benzeri görevleri de yine kendisine kanunla verilmiş olan Türk kültürünü, tarihini, dilini İnternet’te ilerletmek vazifesinin yanına çok yakışacaktır.

Şu an itibarı ile 5651 Sayılı Kanun’’un 5/2 maddesinde; yer  sağ­la­yı­cıların  yer  sağ­la­dı­ğı  hu­ku­ka ay­kı­rı içe­rik­ten ha­ber­dar edil­me­si ha­lin­de ve tek­nik ola­rak im­kân bu­lun­du­ğu öl­çü­de hu­ku­ka ay­kı­rı içe­ri­ği ya­yın­dan kal­dır­mak­la yü­küm­lü­ olduğu düzenlenmişken yeni tasarı ile altı çizili ve italik kısım olan “teknik olarak imkan bulunduğu ölçüde” ibaresi çıkarılmış ve yer sağlayıcılara bu yönde mutlak bir zorunluluk getirilmiş olmaktadır. Önerilen teklifteki bu değişiklik şu kapıya çıkıyor: Teknik imkanın olsa da olmasa da içeriği yayından çıkaracaksın…

Şu an yürürlükte bulunan mevzuat yer sağlayıcıların trafik bilgilerini (IP log kayıtlarını) 6 ay ila 2 yıl arası saklaması öngörülmüşken yeni değişiklik metinde ise 6 ay ibaresi 1 yıla çıkarılmış durumdadır.


Yer sağlayıcıların yeni çıkarılacak bir yönetmelikle belirlenecek usul ve esaslar çerçevesinde yaptıkları işin niteliğine göre sınıflandırılarak yükümlülüklerin farklılaştırılabirileceğine dair bir madde de mevcuttur ki; yer sağlayıcıların yükümlülüklerinin ve hatta sınıflandırmalarının (?) kanunla değil de yönetmelikle yapılacağının sinyalleri verilmiş durumda. Anlaşılan yer sağlayıcıları çok çok zor dönemler bekliyor ülkemizde.


Öyle ki yeni metinde yer sağlayıcılık bildiriminde bulunmayan veya Kanundaki yükümlülüklerini yerine getirmeyen yer sağlayıcı hakkında ikibin-elli bin Türk Lirası arasında idari para cezası öngörülmekte. Şu an yürürlükteki mevzuata göre bildirimde bulunmamanın cezası ikibin – onbin arası Türk Lirası idari para cezası ve italik-altı çizili yazılan tüm kanunu kapsayan bir yaptırım ise şu anki mevzuatta mevcut değil.


Yer sağlayıcıların bunların hepsinin dışında aile ve çocukların korunması ve suçun engellenmesii yönlerinden yaptırım beklemeden önlem alması da değişiklik maddelerinde yer alıyor. Yani kanun koyucu İnternetin bel kemiği olan yer sağlayıcı şirketleri doğrudan bir otosansüre sürükleyecek yolu bilerek ve isteyerek açmış oluyor.

Değişiklik tasarısında tanımlar bölümünde “Erişimin engellenmesi yöntemi” de tanımlanmış ve  ‘alan adından erişimin engellenmesi, IP adresinden erişimin engellenmesi,  içeriğe URL erişiminin engellenmesi ve benzeri yöntemler” diye ifade edilmiş durumdadır. Buradaki ‘benzeri yöntemler’ ifadesinin de son derece muğlak, soyut ve kanun yapım tekniğine uygun olmayan bir tanım olduğu ve de böylece belirli olmayan yöntemlerle dahi sansür yapılabileceğini ortaya koyduğu gözükmektedir.

Erişim Sağlayıcıları Birliği yeni Saadet Zinciri mi?

Değişiklik tasarısında bir diğer son derece sakıncalı husus ise; oluşturulacak Erişim Sağlayıcıları Birliği’ne üye olmayan İnternet servis sağlayıcılarının faaliyette bulunamayacak olmasıdır. Öyle ki erişimin engellenmesi kararlarının uygulanmasını sağlamak üzere Erişim Sağlayıcıları Birliği’nin kurulması ve bu birliğin tüzüğünü devlet onayından geçmesi kararlaştırılmıştır. Birlik, yetkilendirilen tüm İnternet servis sağlayıcıları ile İnternet erişim hizmeti veren diğer işletmecilerin katılmasıyla oluşan ve koordinasyonu sağlayacak bir yapı olarak öngörülmüş olup erişimin engellenmesi kararlarının gereği için Birliğe gönderileceği ve bu kapsamda Birliğe yapılan tebligat erişim sağlayıcılara yapılmış sayılacağı tasarıda yer almıştır. Birliğe katılımın zorunlu olması, tüzüğün devlet onayı gerektirmesi, katılmayanlara ceza ve faaliyet durdurma yaptırımı getiriliyor olması da yine siyasi otoritenin sansürü sürdürme ve tek elden hızlı ve etkin bir şekilde sürdürme konusunda ne kadar da inatçı ve kendinden emin olduğunu göstermektedir.

Erişim Sağlayıcıları Birliği öyle bir birlik ki “sözü İnternet dünyasında geçen ağır abiler”den oluşacak. Örneğin, bu birliğin yapısı ve yetkilerinin hüküm altına alındığı 6/A maddesine baktığımızda öncelikle haraç kesermiş gibi tüm İnternet servis sağlayıcılarının bu birliğe üye olması şart koşulmuş aksi halde faaliyette bulunamayacakları belirtilmiş, birliğe üye olmayanların bir manada afaroz edilmesi, hatta bununla da yetinilmeyip  üye olmayan servis sağlayıcılar için para cezası öngörülmüş.(Geçici Madde 3 /4) Aynı zamanda 6/A/5 ‘te belirtildiği üzere erişim engelleme kararlarının “gereği”(?!) için Birliğe göndileceği belirtiliyor. Birliğe yapılacak olan tebligatlar erişim sağlayıcılara yapılmış sayılacak.  Geçici Madde 3 eklenerek Birliğin nasıl faaliyete geçeceği belirlenmiş. Anılan maddenin ikinci fıkrasına göre “Birlik mevcut İnternet servis sağlayıcıları ile erişim hizmeti veren işletmecilerin en az dörtte birinin katılımıyla imzalanan Birlik tüzüğünün Kurum tarafından incelenerek uygun bulunmasını müteakip faaliyete başlar.” Bu nadide Birliğimizde hangi servis veya erişim sağlayıcılarının söz sahibi olacağı ve hangilerinin kendi cumhuyetlerini kuracakları merak konusu.


Erişim sağlayıcıları Birliği’nin haftalık veya yıllık toplantılarında koca göbekleriyle lahmacun partileri yapıp Tarkan şarkılarında göbek atmalarına şahit olur muyuz? Ama en nihayetinde lahmacun soğanlı gider.


Mahkemelerin Birlik ile çokca defalar dirsek temasında bulunacağı m.9/3(a)-(c) de belirtilmiş.Yine aynı maddede “kolluk” ifadesi yer alırken, buradan da anlaşıldığı üzere sulh ceza hakimi, birlik ve kolluk kafasına estiği ve isteği ölçüde, derecede ve zamanda bu kararları vererek uygulayacak ve servis sağlayıcıların bu konuda hiçbir söz hakkı olmayacak.


Aslında demokratik toplumlarda tüm erişim sağlayıcıların bu yönde bir tasarıya tek ağızdan itiraz etmesi ve asla bunu kabullenmeyeceklerini güçlü bir biçimde dillendirmeleri beklenir ama ülkemizde bir tane bile erişim sağlayıcı buna ses çıkarmamış ve bu da aslında erişim sağlayıcıların faaliyetlerinin durdurulması noktasında ne kadar da savunmasız ve bastırılmış şekilde idarenin boyunduruğu altında anti-demokratik bir şekilde yönlendirildiklerinin bir göstergesidir. Ayrıca bu birliğin masraflarının da ilgili firma gelirlerinin bilmemkaçta biri ile sağlanması yasalaşıyor ki bu da bizlere yani İnternet kullanıcılarına faturalarımızın artması anlamında yeni bir külfet olarak geri dönecek artık raporlara yansımış bir gerçek olan dünyanın en yavaş ve en pahalı İnternetlerinden birini kullandığımız şu ülkede.


Tasarıdaki bir diğer önemli nokta da ticari amaçla olup olmadığına bakılmaksızın bütün İnternet toplu kullanım sağlayıcıları, konusu suç oluşturan içeriklere erişimin engellenmesi ve kullanıma ilişkin erişim kayıtlarının tutulması hususlarında yönetmelikle belirlenen tedbirleri almasının (Burada kayıt (log) tutma süresinin dolmasıyla bu kayıtlara ne olacağı, bunların nasıl ve hangi standartlara göre imha edileceği konusu da halen meçhuldür) ve yine ticari amaçla toplu kullanım sağlayıcılara ailenin ve çocukların korunması, suçun önlenmesi ve suçluların tespiti kapsamında usul ve esasları yönetmelikte belirlenen tedbirleri alma zorunluluğunun getirilmesi ve bu yükümlülükleri ihlal eden ticari amaçla toplu kullanım sağlayıcılarına da uyarma, 3 bin TL ila 15 bin TL arasında idari para cezası verilmesi veya üç güne kadar ticari faaliyetlerini durdurma müeyyidelerinden birine karar vermeye mahalli mülki amirin yetkili kılınmış olmasıdır.

Tanımlar kısmında toplu kullanım sağlayıcılar; “kişilere belli bir yerde ve belli bir süre İnternet ortamı kullanım olanağı sağlayanlar” olarak ifade edilmiş bulunmaktadır. Yani İnternet toplu kullanım sağlayıcıları; kablosuz İnternet sahibi kafeler, üniversiteler, İnternet kafeler ve hatta belki de Gezi sürecinde çokça gördüğümüz ve bizim de desteklediğimiz şekilde kablosuz ağ isim ve şifrtelerini sosyal medya üzerinden paylaşıma açmak da kapsam dahilinde değerlendirilip yaptırımlar genişletilebilir.

Maddedeki terimler muğlak olmakla beraber “suçun önlenmesi ve tespiti” kısmının  özellikle ve önemle vurgulanması gerekmektedir. Bahsi geçen tespitin nasıl yapılacağı ve yapılırken nasıl metodlar uygulanacağı belirsiz olmakla beraber önceden de bu konuda gördüğümüz pratiklere bakıldığında şeffaf olmayacağını tahmin etmek o kadar zor değildir. AB uyum yasalarının öngördüğü şeffaflığın sadece lafta kalacağı ve bu maddeden bir çok kişinin canının yanacağını tahmin etmek oldukça kolaydır. Sonuç olarak çıkarılması gereken  şudur ki bi kafede kahvenizi yudumlarken girdiğimiz bir İnternet sitesi yüzünden hem bizim hem de o kafenin sorumluluğu doğacaktır. Herhangi bir suç işlenmese dahi “suçun önlenmesi” başlığı altında işlem yapılması kuvvetle muhtemeldir.

Hükümetin amacının tüm İnternet aktörlerini sıkı bir şekilde denetlemek ve sansür hatta kendisi için daha iyisi otosansür mekanizmasını en etkili biçimde yani ticari faaliyetten dahi men etme cezaları çerçevesinde tüm ülkede daim kılmak ve erişim sağlayıcı, yer sağlayıcı ve toplu kullanım sağlayıcı şirketlerin hakkında kanun, karar vb. olmasa dahi kendi algılarına göre soyut gerekçelerle İnternet üzerinde her tür “tedbiri” almasının hatta almak zorunda bırakılmasının ve bunun genel bir uygulamaya dönüştürülmesinin önü açılmış olmaktadır. Sansür kanunlarından daha da tehlikeli olanın sansürü topluma, şirketlere vb. kurumlara bırakan soyut ifadelerin yer aldığı otosansürün yerleşmesini amçlayan kanun ve uygulamalardır. Ülkemizde son dönemde insanların tüm şu kadar Twitter mesajını incelemeye aldık vb. ifadelerle korkutulması ve çoğu kişinin “başına bir şey gelmemesi” için Gezi sürecinde yazdıklarını silmesi bunun yaşanan örnekleridir.


Yine hukukumuza eklenen yeni bir diğer terminoloji 10. maddede yer alan “ bilişim şuuru” ibaresi. Belli ki bu zamana kadar hepimiz şuursuz bir şekilde dolaşmışız. Bir de İnternet’in güvenli kullanımı var ki bu konuda da bilgi sahibi değiliz. Sanırım yine şuur eksikliğinden kaynaklanıyor.


Teklifin 8. madddesinde belirtilen Kanun’un 10. maddesinin 5. fıkrasında yapılan değişiklik ise İnternet Geliştirme Kurulunca filitreleme, izleme ve (!fişleme!) yapılacağı. Önceden bu güzide kurumun adı  İnternet Kurulu iken geliştirilmesine karar verilmiş ve İnternet Geliştirme Kurulu olmuş. (gelişme, geliştirme falan bunlar güzel şeyler!)


Gerekçeye baktığımızda “notice and take down”(uyar ve kaldır) yönteminin AB ve ABD hukukundan açıkça kopyala yapıştır mantığıyla alındığı ve yine bu hususunda ele, göze ve başka yerlere bulaştırılacağı şimdiden aşikar. AB hukuku düzleminde kopyala-yapıştır-uygula geleneğinden Elektronik Ticaret Direktifi (E-Commerce Directive) ve Bilgi Toplumu Direktifi (Information Society Directive) örnek alınmış durumda.  Aynı zamanda anılan direktiflerde hiçbir adli para cezası veya hapis cezası öngörmemekte ve bu direktifleri iç hukuklarına uygulayacak olan AB üye devletlerinin de bilgi ve ifade özgürlüğüne uygun yaptırımlarda bulunması ve iç hukuklarının özgürlükler çereçvesinde şekillendirilmesi gerekliliği de bu mevzuatların lafzından anlaşılmaktadır.


Sonuç olarak şunu belirtmek gerekir ki: erişime engelleme kararları yerine İnternet demokrasisine uygun bir şekilde şeffaf bir uyar-kaldır mekanizmasının işletilmesi sağlanmalıdır.

Kanunda erişim engelleme kalacak ise yeterli şüphe kavramı yerine mutlaka kuvvetli şüphe kavramı ile birlikte bir süreçte tanımlanmalıdır. Aynı zamanda en azından erişime engellemenin, yalnızca hukuka aykırılığın başka tedbirlerle giderilemeyeceği durumlarda ve ölçülülük ilkesi çerçevesinde uygulanabileceği bir tedbir olarak düzenlenmesi sağlanmalıdır.


5651 Sayılı Kanun, çok müstehcen…


Ayrıca yer sağlayıcılara yönelik faaliyet belgesi alma zorunluluğu da tamamen mevzuattan çıkarılmalıdır. Türk Medeni Kanunu, Türk Ticaret Kanunu, 551 Sayılı ve 556 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnameler vb. mevzuatların katalog suçlara asla dahil edilmemesi gerekmektedir. Katalog suçlar başta müstehcenlik olmak üzere derhal kaldırılmalıdır.


Türkiye yasaklama yapan ülke olma görünümünden hızla uzaklaşmalıdır. Kanunda mutlaka katalog suç sayılmak isteniyorsa bunların içeriğinin de uluslararası hukukta ön görülen asgari noktalar baz alınarak çocuk pornografisi, şiddete çağrı, nefret söylemi, ve soykırımı teşvik halleri olması kabul edilebilir ve fakat bunların uygulamasının da demokratik toplumun gereklerine göre ve orantılılık, ölçülülük ilkeleri çerçevesinde, AİHS’e ve AİHM kararlarına uygun şekilde yapılması yine mevzuatta açıkça yazılmalıdır. İmzalamış bulunduğumuz Avrupa Komisyonu Siber Suç Sözleşmesi’de çocuk pornografisi ve  fikri hakları İnternet’te uluslararası ihlal örneği olarak saymakta ve fakat  erişimin engellenmesi yaptırımını öngörmemektedir.


Mahkeme ya da TİB kararlarıyla yapılan İnternet sitesi erişim engellemelerinin kalıcı bir çözüm getirmeyeceği artık herkesçe kabul edilmektedir. Engellenen siteler Youtube örneğinde olduğu gibi başbakan dahil herkesçe ziyaret edildiğinden ülkenin en çok ziyaret edilen siteleri sıralamasından inmemektedirler. 5651 Sayılı Kanun’un çıkmasından beri engellenmiş sitelerden hiç biri bugün için Türkiye’den tamamen ulaşılamaz değildir; dolayısıyla aslında bu siteler engellememiş, sadece kişilerin bunlara erişimi bir anlamda zorlaştırılmış olmuştur.


Erişime engellenmiş pek çok sitenin ülkemizde halen popüler kalıp, yüksek oranda ziyaret edilebilmesi de bize Türkiye’de yaşayan kişilerin çeşitli erişim engelleme yöntemlerini oldukça yaygın bir biçimde kullanıyor olduğunu gösterir ki esasen bu tür İnternet içeriğindeki sansürü aşmaya yarayan değişik teknik erişim engelleme aşma yazılım ve araçlarının kullanılması bilgisayar güvenliği açısından ciddi riskler oluşmasına neden olmaktadır.


Öyleyse İnternet düzenlemeleri yapılırken yetişkinlerin her türlü İnternet içeriğine erişim hakkına saygı duyan, İnternet’in teknik doğasına uygun ve şeffaf yöntemler ve uygulamalar tercih edilerek madde hükümleri bu anlayışla oluşturulmalı ve uygulanmalıdır. İnsanların bilgiye ulaşmaları anlamında hukuki yönden ve teknik olarak mümkün olan en az müdahale ilkesinin gözetildiği bir mevzuat herkes için hakların en az ihlal edildiği sonuçları doğuracaktır.


Erişim Sağlayıcılar Birliği gibi zorunlu sektörel birlikler kurdurtup köhnemiş sansür mekanizmalarını hortlatmaktan derhal vazgeçilmelidir. Öyle ki tarih bu tür adı “birlik” olan ama aslında egemenler tarafından kurulan uygulayıcı topluluklar ve güç odaklarıyla doludur, bunlar çıkarları için herşeyi yaparlar ve asla “devlet”in sözü dışında hareket etmezler. Örnek verecek olursak da 4 Mayıs 1557′de London Company of Stationers’a (Londra Kırtasiyeciler Topluluğu) ilk “tekel” hakkı verildi. İsmine de “copyright”yani telif hakkı denildi. Sansür aygıtı olarak oldukça başarılıydı. Konuşma özgürlüğünü bastırmak için endüstriyle işbirliği yapmak işe yaramıştı. Kırtasiyeciler özel bir sansür bürosu gibi çalışıyorlardı; lisanssız kitapları yakıyor, tekeli ihlal eden matbaaları ya haczediyor ya da yok ediyor, siyasi olarak “uygunsuz” kitapların gün ışığı görmesine engel oluyorlardı. Yalnızca şüpheli durumlarda kraliçenin diğer sansür aygıtlarına danışıyor, neye izin olduğunu ve neye olmadığını soruyorlardı. Çoğunlukla birkaç danışmadan sonra cevap kendini belli ediyordu. Basın özgürlüğü, ifade özgürlüğü vb. demokratik hakların kullanımı her zaman için “devlet”ler için can sıkıcı olmakta ve bu tür hak/özgürlük kullanma pratikleri mümkün olduğunca kısıtlanmaya çalışılmaktadır.

Öyle ki AİHS’nin 10. maddesi ve TC Anayasası’nın 26. maddesi ile ortaya normatif hükümlerle konulan basın hürriyetinin iki boyutlu bir özgürlük olduğu yaklaşımının yargı kararlarıyla da desteklendiği görülmektedir. AİHM’in pek çok kararında belirttiği gibi: “haber vermek kadar almak da bu özgürlüğün bir parçasıdır ve basının haber ve düşünceleri iletme görev ve hakkını kamunun haber alma hakkı ile bir bütündür.” Unutulmamalıdır ki yorum ve eleştiri de basın hürriyetinin ve onun da üzerinde demokrasinin varlığı için gerekli bir diğer serbestlik alanını oluşturmaktadır. İfade özgürlüğü hakkı sadece demokrasinin köşe taşı olmakla kalmayıp AİHS tarafından kutsanan  pek çok hak ve özgürlüğün kullanılması açısından da bir ön gerekliliktir. Özellikle de 10. maddenin 2. paragrafını incelendiğimizde; ifade hürriyetinin sadece lehte, zararsız veya ilgilenmeye değmez  görüneler için değil, aleyhte olan, şoke eden, rahatsız eden ‘bilgi’ ve ‘düşünceler’ için de uygulanacağı görülmektedir.

Ahmet Yıldırım  1- Türkiye 0

Bu anlamda önemle üzerinde durmak gerekir ki AİHM, 18.12.2012 tarihinde  Ahmet Yıldırım / Türkiye davasında çok önemli bir karara imza atmıştır. Bu kararın alınma sürecinde yaşananları kısaca aktarmak ve de Türkiye’nin kararlarının iç hukuk hükmünde olduğunu resmen kabul ettiği AİHM’in şu anki maddelerinin bile daha da genişletilmesi tehlikesiyle karşı karşıya olduğumuz 5651 Sayılı Kanun hakkında hangi kararı verdiğini görmek açısından son derece önem taşımaktadır.

Karardan önce dava ile ilgili raporlarda da açıkça belirtildiği yönde olmak üzere Türkiye pek çok kez Avrupa Birliği’nce eleştirilmesine neden olan İnternet sitesi erişim engelleme konusu nedeniyle AİHM tarafından bu davada tazminat ödemeye mahkûm edilmiş olmuştur. AİHM, Google Sites sisteminin tamamının bu sistem üzerindeki tek bir blog sayfasının erişime engellenmesine ilişkin yargı kararı nedeniyle kapatılmasına ilişkin olan davada ilgili Türkiye mahkemesi kararına konu blog sayfasının sahibi olan Ahmet Yıldırım’a Türkiye’nin 8.500 Euro tazminatı mahkeme masrafları da dahil olmak üzere ödemesine karar vermiştir.

“Kemalizmin Karın Ağrısı” başlıklı bir makaleye yer veren bir blog Denizli Asliye Ceza Mahkemesi tarafından ilgili makale içeriğinin 25/7/1951 tarihli ve 5816 sayılı Atatürk Aleyhine İşlenen Suçlar Hakkında Kanun’u ihlal ettiğinden bahisle 23 Haziran 2009’da erişime kapatılması ve mahkeme kararının sadece tek bir bloga yönelik olmasına rağmen TİB, sitenin sahibinin yurtdışında yaşaması nedeniyle suça konu sitenin engellenebilmesi için ellerindeki tek teknik aracın bu olduğunu ifade ederek tüm Google Sites sitelerine erişimi engellemesi üzerine başvurucunun durumunu düzeltebilmek adına daha sonraki bütün girişimleri söz konusu mahkeme kararı nedeniyle başarısız olmuş ve hiç bir ilgisi bulunmayan bir ceza soruşturması nedeniyle kendi blogu da yasaklanmış olan Ahmet Yıldırım konuyu açtığı dava ile 12.01.2012’de AİHM’in gündemine getirmiştir.

AİHM davada şu başlıklar üzerinde özellikle durmuştur:

5651 Sayılı Kanun’un, yasama yetkisi olmayan ve sadece idari bir organ olan TİB’e belirli bir site ile ilgili olarak verilmiş engelleme kararlarının uygulanmasında çok geniş yetkiler tanımaktadır ki bu da AİHS’in ihlaline yol açmaktadır.


5651 Sayılı Kanun’un bir sitenin tümünün engellenmesinin hukuka uygun olup olmadığı ve de daha az kapsamlı bir tedbirin alınıp alınamayacağının araştırılması konusunda mahkemelere herhangi bir sorumluluk yüklememiş olmasının sözleşmenin ihaline yol açmıştır.

5651 Sayılı Kanun’un 8. maddesinin uygulanmasından kaynaklanan bu tür bir erişime engelleme şeklindeki temel haklara müdahale esasen Sözleşme’nin temel hususlarından “öngörülebilirlik” şartını karşılamaya uygun değildir.Dolayısıyla ilgili verilmiş bulunan tedbir kararının uygulanmasının etkileri keyfi kalmış ve son tahlilde de istismarları önlemek adına erişimin engellenmesi kararlarının yargısal denetimi de yetersiz olduğundan AİHS’in 10. maddesi ihlal edilmiş durumdadır.


Türkiye hükümetinin savunma yapmamayı tercih ettiği davanın sonucunda ise AİHM, İnternet suçlarıyla ilgili 5651 Sayılı Kanun’un 8. maddesinin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) ifade özgürlüğüyle ilgili 10. maddesiyle bağdaşmadığına karar vermiştir. AİHM’in Ahmet Yıldırım / Türkiye kararında vardığı iki temel husus şunlardır: Türkiye’de İnternet erişiminin engellenmesine ilişkin mevzuat ve yargı kararları hukuksuzdur ve yasaklamanın kapsamını düzenleyen katı bir hukuki çerçeve ve olası kötüye kullanımları önleyecek bir yargısal denetim güvencesi oluşturulmaksızın İnternet erişiminin kısıtlanması ifade özgürlüğünün ihlalini oluşturur.

AİHM, 5651 Sayılı Kanun’un sadece 8. maddesini değil ve fakat tamamını açıkça AİHS’e aykırı ilan edip ‘sansür yasası’ olarak nitelemiş olmasına rağmen bugün 5651 Sayılı Kanun’u AİHM kararlarını yok sayarak genişletmeye çalışan sansürcü zihniyet elbet aslında ne yaptığının çok da farkında olan bir anti demokratik güçler odağıdır.

Bir ülkenin ve halkın ilerlemesinin bilimsel çalışmalarla ve bilimsel çalışmaların da eğitim ve ifade özgürlüklerinin tam olarak kullanılmasıyla gereçekleşeceği unutulmamalıdır. İnternette sansürün artırılması basın özgürlüğünü kısıtladığı gibi bilimsel araştırma özgürlüğünü de baltalamaktadır. Bilimsel araştırmacılar, öğrenciler, akademisyenler ve her kesimden insan kendi ilgi alanlarındaki bulguları test etmek ve daha da geliştirmek amacıyla başkalarının incelemesine ve kullanmasına sunarlar. Buna araştırmacılıkta bilim etiği denir. Bununla birlikte, İnternet özgürlüğü ifade özgürlüğünün koruyucusudur. Ayrıca, İnternet özgürlüğü ile araştırma özgürlüğü girifttir. Çünkü, günümüzdeki en etkin araştırma metodu İnternette kaynak taraması, içeriklere rahat ve sansürsüz erişimden, test ve bulguların İnternet’te paylaşılmasından ve tartışılmasından geçer. İfade özgürlüğü olmazsa da araştırma özgürlüğü bundan olumsuz yönde etkilenir. Bilgi akışının, açık, şeffaf, sansürsüz ve herkesin erişimine izin vermediği durumlarda bilimin ilerlemesi söz konusu  olamaz.

Tüm bu değerlendirmelerimiz göz önüne alınmaz, kanunda gerekli iyileştirmeler yapılmaz ve gündemdeki değişiklik tasarısı yasalaşırsa; ilgili 5651 Sayılı Kanun’u tanımadığımızı AİHM kararları, Anayasa uygulamamız ve evrensel hukuk kuralları ışığında ilan ediyor, Türkiye ve dünya kamuoyu ile mevcut Türkiye Cumhuriyeti hükümetini bu hususta uyarıyor ve bilgilendiriyoruz.


“Bir Avuç” İnternetsever

Üniversiteden atılma geri mi geliyor?

2011’de onaylanan Torba Yasa ile, YÖK tarafından ön görülen maksimum sürede (14 dönem) mezun olamayan öğrencilerin okul ile ilişkilerinin kesilip kayıtlarının silinmesi uygulaması kalkmıştı.

Bugün ( 8 aralık 2013), Edirne’de bir törene katılan başbakan Recep Tayyip Erdoğan, okuldan atılma uygulamasının geri geleceğinin sinyallerini verdi. Başbakanın açıklamasından alıntılar şöyle:

‘Üniversiteleri terör alanına çevirdiler…’

Kardeşim, kardeşim, bak kardeşim. Biz üniversitelerde defaatle af ilan ettik. Ama bu aflarda yolsuzluklar var. Şu anda sınırsız af diye bir şey tanımıyoruz. Çünkü bu öğrenciler üniversiteleri terör alanına çevirdiler. Belli bir yılda üniversiteyi bitiren bitirecek, bitirmeyen kusura bakmasın. Artık diyor ki ‘ben nasıl olsa üniversite öğrencisiyim.’ Kardeşim 6 yılda bitireceksen bitir, 7-8-9 yıl sınırsız böyle bir şey olur mu?

‘Bitiremezsen güle güle’

Şunu iyi bilmemiz lazım. Öğrenci terör alanına çeviren değildir. Öğrenci öğrenciliğini bilecek. Okuyacak okulunu bitirecek. Onun için de artık hedef koyuyoruz. 6-7 yıl bitirdin, bitirdin. Bitiremediğin takdirde artık güle güle. Bir çok terör eylemlerine karışmış olanlar bu tür aflardan istifade etmek suretiyle, okullarımızı çok zor berbat duruma getirdiler. İstiyoruz ki bu ülkenin gençliği, bilgisayarına kitabına kilitlensin ve diğer ülkelerle yarışır hale gelsin. Bu adımları atarken harç dediler, harcı kaldırdık. Üniversitelerde harç alınmıyor.



Oyuncu Barış Atay’dan Hükümete Mektup

Ben bu ülkenin, durmadan ötekileştirdiğiniz fertlerindenim. Bu ülkede; size rağmen insanca yaşayacağımıza olan inancı kaybetmeyenlerdenim. Ben geleceğine sahip çıkan ve bunu gasp etmeye çalışanlara hesap soran biriyim.

Uzun zamandır bu yazıyı yazsam mı yazmasam mı diye düşünüyorum. Şimdiye kadar karar verememem; sizden çekindiğimden değil, bir vatandaş olarak bana yaşattıklarınızın yarattığı hissi, insanlığımdan çıkmadan ve şu ana kadar taşımaktan gurur duyduğum insan yanımı yok etmeden nasıl yazabilirim diye düşünmektendi. Hala bilmiyorum ama deneyeceğim, çünkü artık dayanamıyorum.

2002’de, ilk geldiğiniz günü hatırlıyorum. Henüz neler olabileceği konusunda ayrıntılı bir değerlendirme yapma fırsatı bulamamıştım. Geçtiğimiz on yılda; yaşadığım ve sevdiğim bu ülkeyi, gün be gün, an be an biraz daha batağa saplayışınızı ve bundan aldığınız garip hazzı gördüm.

Ben bir oyuncuyum. Doğal olarak işim; karakter yaratmak, yarattığım karakterin psikolojisini anlamak ve duruma uygun bir alt metin oluşturmak. Ne yazık ki bu on yılda, başta başbakanınız olmak üzere hiçbirinizin nasıl bir psikoloji içerisinde olduğunuzu anlayabilmiş değilim. Sizlere hangi açıdan bakarsam bakayım, fantastik, sürreal, ve inanılması güç karakterler çıkıyor karşıma. Bu durumu sadece benim hayal gücümün eksikliği olarak tanımlayabilmeyi ve çözüme ulaşmayı çok isterdim fakat öyle değil. Bu olsa olsa; sizlerin, hayal bile edilemeyecek şeyler yapan ve bundan zerre kadar pişmanlık ya da rahatsızlık duymayan, psikoz yaşayan insanlar olduğunuzu gösterir. Çünkü hiçbir insan, bu kadar yanlışı ve zulmü ardarda yapıp, bunu normalmiş gibi anlatıp, bundan bir başarıymış gibi söz edip, zevk alamaz.

Bu ülkenin insanları; geçtiğimiz yıllar boyunca sefalet içerisinde bırakılarak, köleleştirilerek, dilendirilerek, korkutularak yönetildi. Açıkçası farklı yöntemler kullanmadınız. Bu yüzden sizi ayrı bir yere koyamayız. Sadece; idol edindiğiniz büyüklerinizin yöntemlerini geliştirip, manipülasyon araçlarını çok etkili kullandığınızı söyleyebiliriz. Tabi bu yükselişinizde; zayıf muhalefetin ve ağzınızdan hiç düşürmediğiniz, “stockholm sendromu” vakası olmayı çoktan geride bırakıp başka bir boyuta geçmiş olan %50’lik kesimin koşulsuz, sorgusuz-sualsiz biat etmesinin etkisini unutmamak gerekir. Fakat bir noktayı kaçıyorsunuz. Ben sizin %50’nizin içinde değilim. Beni görmezden gelebileceğinizi sanıyorsanız çok yanılıyorsunuz. Dersim’i ağzınıza sakız edip, Maraş’ı, Çorum’u da gözden gelemezsiniz. Sivas sanıklarını aklayamazsınız. Hula’da ölenlere üzülüp savaş çığlıkları atarken, Roboski’de çocukları bombalayanları saklayamazsınız. Askeri vesayeti bitirdik deyip, 12 Eylül katillerini yargılıyormuş gibi yapamazsınız. Erdal Eren’in mektubunu okurken timsah gözyaşları döküp, Çayan Birben’i gazla öldüremezsiniz. Metin Lokumcu’ya bir rahmet eylemeyi çok görüp, fetüs haklarını koruyamazsınız. Siz kadınları bir eşya gibi görüp yaşamlarını yok sayamaz, bedenleri ve tercihleri hakkında ahkam kesemezsiniz. Çocuklarımız, canımız çocuklarımız deyip, tecavüzcülerini kollayamazsınız. Kızınız rahat rahat sakız çiğneyemedi diye, tiyatrolara el uzatamazsınız. Gazetecileri içeri atıp, “onlar gazeteci değil” diye yaftalayamazsınız. Dışarıdaki gazetecileri abluka altına alıp, boğazlarını sıkıp, sizin istedikleriniz dışında tek kelime bile yazmamalarına rağmen “tasmalarınızdan biz kurtardık” diyemez, gerçekleri yazanları hedef gösteremezsiniz. Demokrasi diye zılgıt çekip, emekçilerin grev haklarını gasp edemezsiniz. Vatan, millet, sakarya nidalarıyla bas bas bağırırken, fetihi hayatınızın en önemli günüymüş gibi kutlarken, ülkeyi önüne gelen yabancıya parça parça satamazsınız. “Batarız” diye korku salarak memura üç kuruş zam yapıp, soygunculara “Deniz Feneri” gibi yol gösteremez, kendinize %60 zam yapıp, başbakanlık sarayları inşaa edemezsiniz. Bayramları yasaklayıp, Hitlervari kongreler düzenleyemezsiniz. Orman arazilerini yedi ceddinize peşkeş çekemez, doğayı HES çöplüğüne çeviremezsiniz.

Şimdi bunları okuyup “yaptık ya” diyebilirsiniz. Şu kadarını söyleyeyim. Böyle devam etmez, hiçbir dikta sonsuza kadar sürmez. Çünkü hiçbir toplum; sizin sandığınız ve buna güvendiğiniz kadar aymaz değildir. Şimdi soracaksınız. “Sen kimsin de bunları söylüyorsun?” diye. Ben bu ülkenin, durmadan ötekileştirdiğiniz fertlerindenim. Bu ülkede; size rağmen insanca yaşayacağımıza olan inancı kaybetmeyenlerdenim. Ben geleceğine sahip çıkan ve bunu gasp etmeye çalışanlara hesap soran biriyim. Ben beğenseniz de beğenmeseniz de üreten, okuyan, eleştiren, sorgulayan ve cevap isteyen bir bireyim. Yani anlayacağınız ben; siz değilim!

Peki; asıl siz kimisiniz ?





İletişim Adresleri:

E-Posta :



Fotoğrafta Ali İsmail Korkmaz, bir evde arkadaşlarıyla.

“Kadın – erkek beraber” diyerek kapınız çalınırsa …

Adalet için Hukukçular grubu, Başbakan’ın açıklamalarının ardından yurttaşları uyardı. Hukukçular, kadın-erkek beraber kaldığı için polisin geldiği evlerde yapılması gerekenleri anlattı.

“Yurttaşların birlikte yaşadıkları kişiler yalnızca kendilerini ilgilendirmekte olup, özel hayatın gizliliği kapsamındadır. Özel hayatın gizliliği Anayasal bir hak olup Anayasanın 20. maddesinde yer almaktadır. Konut dokunulmazlığı hakkı da tıpkı özel hayatın gizliliği hakkı gibi Anayasanın 21. Maddesinde düzenlenmiş olup, güvence altına alınmıştır.

Anayasada düzenlenmiş ve güvence altına alınmış bu haklar Başbakanın talimatı ile kısıtlanamayacak ve ortadan kaldırılamayacak niteliktedir. Bu nedenle hiçbir kamu görevlisi ‘muhafazakar demokrat’ yapısını ileri sürerek özel hayatın gizliliğini ihlal edici bilgileri toplayamaz, kullanamaz ve bu konuda açıklama yapmaya zorlayamaz.” açıklaması yapan grup, böyle bir nedenle polisin kapınızı çalması durumunda yapılması gerekenleri şöyle sıraladı:

–     Resmi görevlinin ne amaçla geldiğini, yazılı bir talimat alıp almadığını ve bu talimatı görmek istediğiniz belirtilmelidir.

–     Bu yazılı talimatın bir mahkeme kararı olması gerektiğine dikkat edilmelidir Zira bir valilik emri ev aranmasına ya da özel hayata dair soru sorulmasına yasal dayanak olamaz. Mahkeme kararı olmaksızın evin içerisine kimsenin girmesine izin verilmemelidir.

–     Bir mahkeme kararı olduğu durumda ise söz konusu mahkeme kararının ne için verildiğine, hangi amaçla yapılması gerektiğine ilişkin açıklama, açık kimlik, açık adres ve arama yapılmasına ilişkin tarih ve saat içerip içermediğine bakmalı ve bu mahkeme kararından bir suret istenmelidir.

–     Olayla ilgili tutulacak tutanak aleyhinize bilgiler içerebileceğinden okunmadan imzalanmamalı, kabul etmeyeceğiniz hususlar varsa imzalanmamalıdır.

–     Resmi olmayan kişilerce bu şekilde bir muameleyle karşılaşılması durumunda söz konusu kişiler hakkında şikayetçi olunmalı ve kimseye verilmek istenilmeyen bir bilgi verilmemelidir.

–     Apartman yöneticisi ya da komşular tarafından kiminle yaşandığına ilişkin soru sorulduğunda cevap verme zorunluluğu olmadığı gibi, ilgili kişi hakkında suç duyurusunda bulunulmalıdır.

–     Kiracı olarak oturulan konutun sahibinin de, konutu başka bir kişiye kiralanmadığı sürece kiracının kiminle yaşadığına karışma hak ve yetkisi bulunmamaktadır.


Fotoğrafta Ali İsmail, bir evde arkadaşlarıyla


Bağzı Gurbetçi Öğrencilerden ODTÜ ile Dayanışma Mektubu

Biz yine uzaklardan yazıyoruz. “Yol geçecek diye ağaç kesenin insanlığı nerede?” diyor bazı arkadaşlarımız. Belki hala insanlık aramalıyız, en azından insanlığın müşterekleri olduğu fikrinde ısrar etmeliyiz; ama usandık. Sabahlara kadar sıkılan sulardan, atılan gazlardan, yıkılan ağaçlardan, arkadaşlarımızı döven belediye görevlilerinden, polislerden usandık.

Şu soruya cevap ararken dimağımız zorlanıyor: 3000 ağacı bir gecede söken, ertesi gün 5 saat boyunca fidan diken insanları bekleyip dikim bittiği anda yine söküme girişen, kahrolası yollarının inşaatına bir saniye ara vermeyen, haksızlığın yüzüne haykırmak isteyen öğrencileri yaka paça döven, belediyelerden, kahvelerden, devlet binalarından giyinip kuşanıp sopalanıp çıkan bu adamları (evet adamlar onlar) ne yapacağız? Bir büyük haksızlık, bir kabus, hiçbir düzen-ahlak-kural tanımayan bir zorbalık, bir türlü alışamadığımız bir yüzsüzlük var ortada. Anlamıyoruz, sınırınız nedir? Ne kadar yaralanırsak, ne kadar ölürsek durabiliyorsunuz?

Bizim olanı, ortak olanı korumaya çalışıyoruz, anlamıyor musunuz? Bu ağaçlar, bu parklar sadece sizin değil hepimizin; bu dünyadan göçmüş ve henüz bu dünyaya gelmemiş insanların o ağaçlar üzerinde hakkı var. Yapıp ettikleriniz kamu düzenini sağlamak değil, yollarınız yasal ya da gerekli değil, neden durmadan yalan söylüyorsunuz? Hepimizin olanı çalıyorsunuz ve bu canavarlığı kocaman bir hiç için yapıyorsunuz. Bizi ağaçlar birleştiriyor; sizi ne birleştiriyor, ne için bu kadar savaşıyorsunuz?

Bir de… Bizim bildiğimiz, bize öğretilen şuydu: Öğretim üyeleri ve dahi rektörler ve senato üyeleri, canı pahasına kampüsünü koruyan öğrencisinin, çalışanının, semt sakininin yanında olmalıdır. Bu hukuk katliamının hesabı elbette sorulmalı, sorulacaktır da. Ama şimdi şu anda elleri sopalı bir vicdansızlığa karşı ülkenin en vicdanlı insanlarıyla dayanışmaya sokağa inemiyor oluşunuz içimizi acıtıyor hocam. Binalardan çıkın, inşaatını koruyan polislerin önünde sizi bekleyen arkadaşlarımız var.

Bağzı Gurbetçi Öğrenciler 23 Ekim 2013


video:ODTÜ – Durma Susma Gel Gel – Bayramlaşma – 9-10-13

Yolu başına yıkmadan …

9-10-13 ODTÜ – Durma Susma Gel Gel – Bayramlaşma

ODTÜ öğrencileri, A4 kapısının dibinde, 100.Yıl’da devam eden otoyol inşaatına karşı bir Bayramlaşma Yürüyüşü gerçekleştirdi. “Yolu başına yıkmadan vazgeç bu sevdadan” diye yürüyen üniversiteliler A4 kapısına da bir direniş duvarı ördü.

Bu yola karşıyız çünkü; yolun yapılması durumunda komşuluk ilişkileri ve yaya ulaşımı sürdürülemez bir hal alacaktır. Bu yol iki mahalleyi ayırmakla kalmayacak, bu mahallenin ODTÜ ile ilişkisinin kesilmesine neden olacaktır.

Bu yola karşıyız çünkü; yapılacak olan bu yol evlere yakınlığı nedeniyle mahallelinin barınma hakkını gasp edecek, yoğun araç geçişinin yarattığı gürültü ve hava kirliliği bu bölgeyi yaşanmaz hale getirecektir.

Bu yola karşıyız çünkü; bu yol rantın yoludur. Yol inşaatı bitmeden Konya Yolu bağlantı noktasında tamamlanan 2 tane alışveriş merkezi, mahallenin içinde yapılmaya çalışılan benzin istasyonu ve mahalleliyi düşünmeyen, kentsel dönüşüm sevdalısı müteahhitlerin varlığı bu yolun rantın yolu olduğunun kanıtıdır. Biliyoruz ki kentsel dönüşüm sonucu yapılacak olan gökdelenler ve rezidanslarla birlikte mahallemizde yaşayanlar kentin en uzak yerlerine itilecek. 100. Yıl mahallesinde yaşayan öğrenciler 3-4 katına çıkan kiralar yüzünden barınma sıkıntısı çekecektir.

Bu yola karışıyız çünkü; Ankara’nın akciğerlerinden biri olan A.O.Ç’den sonra sıranın ODTÜ ormanlarına geldiğinin farkındayız. Yeşil alan algısı, orta refüje ağaç dikmekten ibaret olan Ankara Büyükşehir Belediyesi’nin keseceği her bir ağaç yerine on katı ağaç dikeceğini söylemesi samimiyetten uzak ve ekolojik değerleri göz ardı eden bir yaklaşımdır.

Bu yola karışıyız çünkü; her yol kendi trafiğini yaratır dolayısıyla bu yol uzun vadede bir çözüm olmayacaktır. Senelerdir metro çalışması 1 metre dahi ilerlemiştir. Büyükşehir belediyesi Ankara’daki trafik sorununu çözmek için toplu taşıma ağını genişletmeli ve kullanımını teşvik etmelidir.

Bu yola karşıyız çünkü; plana göre 4 şeritten oluşan yol güncel verilerle revize edilmemiş, çıkar çevrelerince karşımıza getirilmiştir. Belediyelerin yasal zorunluluğu olan Ulaşım Master Planı hala tamamlanmayan başkentte, parçacı yaklaşımla beraber ruhsatsız bir şekilde yapımına başlanan ve gece gündüz ilerleyen bu yolda da hukuksuz Akay Kavşağı örneğini görmemiz çok uzak değildir.

Biz ODTÜ öğrencileri olarak, kampüsümüzün ve mahallemizin, kısacası yaşam alanlarımızın talan edilmesine ve rant alanı haline getirilmesine göz yummayacağız ve direnişimize devam edeceğiz. Bunun için mezunu, öğrencisi, emekçisi ve akademisyeni ile ODTÜ’nün bütün bileşenlerini 100. Yıl ve Çiğdem mahalleleri özelinde tüm Ankara ve Türkiye halklarını rantın yoluna karşı direnişi büyütmeye çağırıyoruz.


ODTÜ’den tarih fışkırdı: Proje alanının altı tarihi eser dolu !

Ankara’da içinden otoban geçecek sit alanındaki orman arazisinde tarihi eser bulundu.

 Cumhuriyet gazetesinden Mert Taşçılar‘ın haberi.

İçerisinden otoban geçeceği için günlerdir tartışılan ODTÜ Ormanı arazisinde Helenistik, Galat, Roma ve Bizans dönemlerine ait çanak ve çömlekler bulunduğu ortaya çıktı. Şu anda 1. derece doğal sit alanı olan ODTÜ Ormanı’nın üç ayrı bölgesi için de arkeolojik sit kararının alındığı anlaşıldı. Bu durum Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı Melih Gökçek’in yapmak istediği yol inşaatı sırasında yalnızca ormanın değil, tarihi eserlerin de yok olması anlamına geliyor.

Çevre ve Şehircilik Bakanı Erdoğan Bayraktar da ODTÜ yerleşkesi ve orman alanlarının bulunduğu, güneyde Eymir Gölü’nü de kapsayan 4 bin 85 hektarlık alanın imar planlarının, rektörlüğün teklif ettiği haliyle onaylanacağını ifade etmişti. Talebin geldiği günden itibaren üniversiteyle birlikte çalıştıklarını anlatan Bayraktar, planların üniversitenin bütünlüğünü bozmayacak iki ana ulaşım aksın  içerdiğini ifade ederek bunlardan birisinin Anadolu Bulvarı’nın devamı olarak ODTÜ arazisinin doğu kesiminden geçeceğini dile getirmişti. ODTÜ’lü öğrencilerse bu açıklamanın yanıltmaca olduğunu belirterek ODTÜ Ormanı’ndan geçecek yolun Bakan Bayraktar’ın bahsettiği yol olmadığını ifade etti.

Helenistik, Galat, Roma, Bizans

Ancak ODTÜ Ormanı’ndan otoban geçirmek için yapılan tüm planlamalara ve anlaşmalara beklenmedik ve yeni bir engel çıktı. ODTÜ yerleşkesi içerisinde üç farklı bölgede yapılan kazılarda tarihi eserlerin bulunması ODTÜ Ormanı’ndan geçecek yol inşaatı sırasında da tarihi eserlerin çıkma ihtimalini gündeme getirdi.

Bu üç farklı bölge için 6 Mart 1995 tarihinde Kültür Bakanlığı’nca alınan arkeolojik sit kararında, bölgede“Friglerden itibaren iskân gören ve Helenistik, Galat, Roma ve Bizans dönemlerine ait kültür katlarının barındırıldığı” belirtildi. Söz konusu kararda ODTÜ Ormanı için şu ifadeler kullanıldı: “Koçumbeli ve Yalıncak 1. Derece Arkeolojik Sit Alanlarının 1/5000 Ölçekli Nazım İmar Planı üzerinde işlenmesi ve her iki sit alanından geçen 15 metrelik yolun sit sınırı dışına kaydırılması, ayrıca 15 metrelik yoldan ayrılarak Yalıncak 1. Derece Arkeolojik Sit Alanı’nın içinden geçen 10 metrelik tali yol ve bağlantılı otopark alanının da sit dışına  kaydırılmasına ilişkin nazım imar planında gerekli değişikliğin yapılarak değerlendirilmek üzere kurulumuza gönderilmesine, ODTÜ tarafından daha önce kazıları yapılan Yalıncak ve Koçumbeli 1. derece arkeolojik sit alanlarında arkeolojik kazılarn yeniden başlatılmasının Anıtlar ve Müzeler Genel Müdürlüğü ile ODTÜ Rektörlüğü’ne önerilmesine karar verildi.”

20 Eylül 2013


Bağzı gurbetçi öğrenciler ODTÜ ve Yüzüncü Yıl Direnişi’ni anlatıyor

Öğrencisi, emekçisi, semt sakiniyle Yüzüncü Yıl Direnişi, bir şehrin topyekûn dönüşümüne karşı yaşam alanını, hatırasını, hafızasını koruyor; nerede ve nasıl yaşayacağına dair kararı kendisi veriyor. Biz bu metni size dünyanın dört bir köşesinden yazıyoruz. Kimimiz ODTÜ öğrencisi, kimimiz değil, Ankara’da büyüyenimiz de var, sonradan üniversiteye gelenimiz de. Aramızda bu ciddi ve “gri” şehirde kimin neden yaşamak istediğini anlamayanlar da var, bozkırın ve devletin ortasındaki inatçı yaşama halini diğer bütün şehirlerinkinden renkli bulanlar da. Farklı coğrafya ve zaman dilimlerinde, internet yayını başında bilenler bilmeyenlere pazar yerini, Migros’u, beş katlı evleri, A4 kapısını anlatıyor. Sizi izliyoruz; evlerimizde, okullarımızda, iş yerlerimizde. Tüm algılarımızla, buradaki hayattan koparcasına sizi dinliyoruz. Bir araya geldiğimiz her yerde sizden, ağaçlarımızdan, parklarımızdan, mahallelerimizden bahsediyoruz. Bir yol, mahalle sakinlerini, üniversite öğrencilerini, bir şehri ve bir ülkeyi neden bu kadar ilgilendirir anlatmaya çalışırken, bir bakıyoruz ki Tuzluçayır halkı sokakta, Dikmen, Batıkent, Keçiören direniyor. Ankara direnişçilerinin bu iradesi Haziran’da ve takip eden aylarda milyonların ortaya koyduğu iradeyle aynı yerden besleniyor. İstanbul odağındaki çeşitli “çılgın” projelerle, Yüzüncü Yıl’ın ortasından geçecek otoyolun ve rantsal dönüşümün arasındaki benzerliğin farkındayız. Tıpkı, Madımak’la “Yavuz Sultan Selim” Köprüsü ve “Cami-Cemevi” projesi arasındaki benzerliğin farkında olduğumuz gibi. Acaba egemenler de Gezi’deki ağaçların altından sökülüp yakılan çadırlarla ODTÜ’nün A4 kapısına kurulan çadırlar arasındaki ortaklığın farkında mı? Türkiye’nin dört bir yanında Gezi Direnişinin yankılandığının; mahallelerde, meydanlarda, kaldırımlarda ve hatta merdivenlerde halkın yaşam alanını, belleğini ve kent hakkını savunduğunun farkındalar mı? Bizlerden yoldaşlığın, dayanışmanın, muhabbetin devamını isteyen Yüzüncü Yıl İnisiyatifi’ne, Tuzluçayır’a ve direnen tüm yoldaşlara uzaklardan bin selam! Bu parklar, bu sokaklar, bu hayat bizim! Umut ile, sevda ile, düş ile… — Biz bu satırları yazdıktan yaklaşık bir gün sonra Antakya Armutlu’da Ahmet Atakan polisin başına sıktığı bir gaz fişeği nedeniyle hayatını kaybetti. Ahmet 22 yaşındaydı, gencecikti daha. Silinmez bir yaşamak suçu bıraktı üzerimizde.

Bağzı gurbetçi öğrenciler




Rektör Acar açıkladı: Ortada kıyafet mağduriyeti yok!

Başörtülü öğrencilerin üniversiteye alınmadığı iddiasıyla bir anda iktidarın hedefi haline gelen ODTÜ’nün Rektörü Ahmet Acar, yaşananları, “Ortada kıyafet mağduriyeti yok ” sözleriyle özetledi. Acar, Başbakan Erdoğan’ın üniversitelerde polis olmalı sözlerine ilişkin “Polis gelirse gençlik radikalleşir” dedi

Son günlerde iktidara yakın çevrelerin odağında yine ODTÜ var. Önce başları örtülü öğrencilerin üniversiteye alınmadığı iddiaları, ardından da üniversite yerleşkesinin doğu sınırından geçecek yola karşı çıkanları gerekçe göstererek ODTÜ’ye polisi sokma çabaları…

Cumhuriyet’ten Utku Çakırözer’in ODTÜ Rektörü Prof. Dr. Ahmet Acar ile söyleşisi:

Bakan ve YÖK Başkanı aradı

– Öncelikle türbanlı 4 kızın eğitim hakkından mağdur edildiği iddiaları doğru mu? Başbakan’ın dediği gibi başı örtülü öğrenciler ODTÜ’de ötekileştiriliyor mu?

Rektör Acar bu soruyu, bizden önce kendisini arayan Milli Eğitim Bakanı Nabi Avcı, YÖK Başkanı Gökhan Çetinsaya ve AKP’li parti yöneticilerine de şöyle yanıtlamış:

‘Ortada kıyafet mağduriyeti yok’

– Herhangi bir öğrencimizin kılık kıyafeti nedeniyle kayıtlarda sorun yaşaması diye bir şey ODTÜ’de söz konusu olamaz. Aynı şekilde, mevcut öğrencilerimizin de kılık kıyafeti ya da görüşleri nedeniyle eğitim ve öğrenim hakkının kısıtlanması hiçbir şekilde söz konusu değil. Bu yıl 3 bin 600 öğrenci kaydettik. Bunlardan onlarcasının başı örtülüdür. Keza, halen eğitim gören başörtülü öğrencilerimiz var. Hiçbiri mağduriyet yaşamıyor.

‘Kayıt için mi geldiler emin değiliz’

– O zaman yaşanan sorun nedir?

– Biz de onu tespit etmeye çalışıyoruz. O görüntülerde başı örtülü kızlar kayıt yaptırmaya gelen ODTÜ öğrencisi mi, bundan emin değiliz. Bizim görebildiğimiz kadarıyla olay kayıtlara gelen öğrencilerle ilgili değil.

‘Başka türbanlılar sorun yaşamadı’

Aynı yerde yine başı örtülü olan, kayıtlar için gelmiş başka kız öğrenciler başka aileler de var. Onların yaşadığı hiçbir sıkıntı, mağduriyet yok. Zaten olay, kayıtların yapıldığı binanın dışında bekleyen insanlar arasında yaşanmış.

‘İzinleri yok, yanaşıp konuşuyorlar’

– Cemaat – tarikat yurdu tanıtımı yaptıkları ileri sürülen o grubun izinleri var mı?

– Hayır. İlke olarak biz üniversite içinde sadece kendi öğrenci topluluklarımızın stand açmasına izin veriyoruz. Dışarıdan gelen herhangi birisi de izin istemedi. Orada zaten stand da yok. Anladığım kadarıyla oradaki ailelere yanaşıp konuşuyorlar. Kapıdan “öğrenciyim ya da ailesiyim” diye girdilerse kontrol etmemiz mümkün değil. Kayıt dönemi yüzlerce insan geliyor. Kim ne yapıyor bilmemiz mümkün değil

‘Fiziksel şiddet yok’

– Protestocu öğrenciler hakkında işlem yapacak mısınız?

– Demokratik hakların kullanımıyla ilgili ODTÜ’nün çizgisi bellidir. Şiddet olmayacak. Başkasının özgürlüğü engellenmeyecek. Üniversite faaliyetlerine engel olunmayacak. Çevreye zarar verilmeyecek. Bu 4 çizgi aşılırsa özgürlük ortamını sürdüremeyiz.

‘Başörtüsü tacizi kesinlikle yok’

– Bu olayda çizgiler aşıldı mı? Şiddet yaşandı mı?

– Ona bakıyoruz. Eğer çizgi aşılmışsa tabii ki soruşturma açacağız. Gerekirse disiplin işlemi uygulayacağız.

Benim görebildiğim kadarıyla fiziksel şiddet kesinlikle yok. Zaten aksini söyleyen de yok. Sözlü taciz var mı? Hakaret var mı? Ona bakıyoruz. Ama kesinlikle “Başörtünüzden dolayı sizi istemiyoruz” gibi bir tavır yok orada. Zaten etrafta onlarca başı örtülü öğrenci ve veli var. Hiçbiri de böyle bir şey algılamamış.

‘Üniversiteye şikâyetçi olmadılar’

– Olaya ilişkin elinizde kayıt ya da belge var mı?

– Bizim elimizde başka bir video kaydı yok. Sosyal medyaya yansıyan, kendi çektikleri kayıt var. Olay hakkında bilgisi olan birimlerimizden tutanak istedik. Bahsi geçen başı örtülü kızlar ve yanlarındaki erkeğin bir şikâyeti yok. Bizim yetkililerimiz onları Rektörlüğe davet etmişler ve “Şikâyette bulunacak mısınız” diye sormuşlar, dilekçe verebileceklerini söylemişler. Ayrıca, “Karakolda şikâyet etmek isterseniz size yardımcı olabiliriz” demişler. Ama onlar “Şikâyet etmeyeceğiz” demişler. Gazetelerden gördüğüm kadarıyla daha sonra karakola şikâyette bulunmuşlar.

‘Kayıt yaptırdılarsa ilişkiye geçeriz’

Bana yapılsa, kızımı kayıt için götürdüğümde “taciz” ile karşılaşsam şikâyetçi olurum. Ama onlar olmamışlar. Şikâyet dilekçesi olmadığı için kimlik tespiti de yapılmamış. Kayıt yaptıran öğrenciler arasında bulabilirsek, kendileriyle ilişkiye geçeceğiz.

‘Üniversite değil toplum gergin’

– Bu olay sonrasında “üniversitelere polis” projesi yeniden gündeme getirildi. Görüşünüz nedir?

– Bizim yerleşkemizden 2008’de jandarma çıkarken polis konulması teklif edildi. Biz bunu uygun görmedik. Nitekim son 5 yılda da sadece iki kez dışarıdan polis istemek durumunda kalındı. Onlar da dışarıdan gelen grupların çıkardığı olaylarla ilgiliydi. Üniversitelerde çıkan çatışmaların kaynağını üniversiteler olarak görmemek lazım. Hatta üniversitelerde sosyal çevrenin daha fazla kontrolü olduğu için ferenleyici bir yönü de vardır. Ama toplum gerildikçe bu gerginlik üniversiteye de kaçınılmaz olarak yansıyor. Toplumun sorunları en açık şekilde üniversitelerde yaşanıyor.

‘Polis gelirse gençlik radikalleşir’

Üniversitedeki olayları polisle bastırsanız dahi başka yerde yine patlayacak o gerilim. Polis gelse hem üniversitedeki gençlerin daha radikalleşmesi, hem de toplumun farklı noktalarında patlamaların yaşanma ihtimali düşünülmeli.

‘ODTÜ hedefe konmak isteniyor’

– Bu olay sonrasında başlayan ODTÜ tartışmasını nasıl değerlendiriyorsunuz?

– ODTÜ olayların odağına, hedefine çekilmek isteniyor. Ben üniversitemizin herhangi bir parti lehine ya da aleyhine kullanılmasını istemiyorum. Şimdiye kadar da kullanılmadı. Burası bir bilim kurumu. Ama bizim de yöneticilerimizden beklentimiz, bu tür haberler çıktığında açıp sormaları. Milli Eğitim Bakanı, YÖK Başkanı açıp sordular. Tek bir kaynaktan gelen haberler üzerine tepki göstermeyip ilgili kurumdan bilgi alarak karar verseler daha sağlıklı olur diye düşünüyorum.

‘Halkın ‘yol’ itirazı dinlenmeli’

ODTÜ ile ilgili ikinci sıcak tartışma konusu ise “yol ve kesilen ağaçlar” konusu. Prof. Dr. Acar görüşmemizde bu konuyu da etraflı biçimde anlattı:

– ODTÜ arazisinden geçmesi istenilen iki yol birbirine karıştırılıyor. Ankara Büyükşehir Belediyesi iki yol geçmesini istiyordu. Biri 2007’de gündeme getirdiği, binalarımızın arasından geçecek ve kampusu doğu-batı yönünde ikiye bölecek yoldu. Karşı çıktık, dava açtık ve iptal ettirdik o yolu. Diğeri ise Anadolu Bulvarı’nın devamı olarak ODTÜ arazisinin doğu sınır bölgesinden ve 100. Yıl-Çiğdem mahallelerinden geçecek olan yol. Bu yol Konya Yolu ile Eskişehir ve İstanbul yollarını birbirine bağlayan bir “iç çevre yolu” olarak 1982 yılında yapılan “Ankara Nâzım Planı 1990”da yer aldı. ODTÜ, Ankara kentinin ulaşım ihtiyacını düşünerek, Anadolu Bulvarı’nın devamı olan bu yolun kısmen arazisindan geçmesini kabul etmiş ve yol güzergâhı 1993-94 yıllarında onaylanan ODTÜ İmar Planı’nda yer almıştır. Bu düzenleme ile yaklaşık 4 km’lik Eskişehir Yolu – Konya Yolu bağlantısının 1.8 km’lik kısmı ODTÜ arazisinin doğu sınır bölgesinden geçmektedir. Söz konusu arazinin yol için ayrılmış olması nedeniyle, ODTÜ 1980’lerden beri bu bölgede ağaçlandırma yapmamıştır.

‘Yol inşaatının henüz onayı yok’

– Ama yolun ODTÜ içinde kalan bölümü sit alanı…

– Yol güzergâhının ODTÜ arazisi içindeki yaklaşık 400 metrelik kısmı 1995 yılında kararı alınan 1. derece sit alanı ile örtüşmektedir. Bu nedenle koruma kurulu onayına bağlıdır. Aynı yol, 2007 yılında kesinleşen “Ankara Nâzım Planı 2023”te de yer almaktadır. Ayrıca, “ODTÜ Koruma Amaçlı İmar Planı” hazırlanırken, 2010 yılında ilgli kurum ve kuruluşlarla yapılan toplantılarda itiraz konusu olmamıştır. Ancak, bu yolun yapılması için “Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu” ve “Ankara Tabiat Varlıklarını Koruma Komisyonu”nun olumlu görüşlerine ve Çevre ve Şehircilik Bakanlığı’nın onayına tabidir.

– Peki bu onaylar alındı mı?

– Hayır henüz kesinleşmedi. ODTÜ Koruma Amaçlı İmar Planı onaylandıktan sonra inşaat izninin verilmesi gerekir. Belediye bu onaylar tamamlanmadan inşaat başladı. Ve aslında kendi açısından riskli bir karar aldı.

– Ama ODTÜ’nün yola ilişkin yasal bir itirazı yok anladığım kadarıyla.

– Benim birinci sorumluluğum üniversitemize, öğrencilerimize, çalışanlarımıza karşı. ODTÜ olarak yasal ve meşru zeminde kalmak zorundayız. Bizim “Ankara’nın ihtiyacı olduğu” gerekçesiyle sınırımızdan geçen bu yola ilişkin itirazımız olmadığı 1994 imar planı, 2007 Ankara Nâzım Planı’ndan biliniyor. Ama “evet” dememiz tüm kentleşme ve ulaşım kararlarına “evet” dediğimiz anlamına gelmez.

Halka danışın, projeyi değiştirin

– Onaylar ve kararlar alınmış olsa da öğrencilerin ve yolun geçeceği mahalle sakinlerinin itirazları var. Sizce ne yapılması gerekir?

– Yetkililere de ilettiğimiz görüşümüz şu: Kesinlikle bu yol konusunda şiddete başvurulmaması gerekir. Bu kararlar yıllar önce alınmış olsa bile öncelikle şimdi yolun geçeceği güzergâhta yaşayan 100. yıl ve Çiğdem mahalleleri sakinlerinin itirazları dikkate alınmalı. Dinlenmeli. Onlarla bir danışma süreci başlatılmalı. Belki zaman alacak, geciktirecek ama sağlıklı olanı budur. Gerekirse, bu yurttaşların istekleri de haklı görülürse projede bazı değişikliklere de gidilmesi düşünmelidir.

Kaynak: Cumhuriyet (Utku Çakırözer)



ODTÜ MD, ODTÜ ÖED ve ODTÜ Öğrencileri’nden Açıklama

“Her türlü yöntem denenerek ODTÜ yıpratılmaya, insani değerlere duyarlılığını ve topluma karşı sorumluluğunu ortaya koyduğu anlarda yalnız ve güçsüz bırakılmaya çalışılmaktadır. Bizleri esas kaygılandıran ise, bu çabanın en az ODTÜ kadar halkımıza ve ülkemize de zarar vermesidir”
Orta Doğu Öğretim Elemanları Derneği, ODTÜ Mezunları Derneği ve ODTÜ öğrencileri ve çalışanları tarafından “Kamuoyunu yanıltma çabalarına karşı zorunlu açıklama” başlığı altında yazılı bir açıklama yapıldı. Yapılan açıklamada, son günlerde ODTÜ’de yaşananların ODTÜ’yü itibarsızlaştırmaya dönük müdahaleler içerdiği söylenerek şu ifadelere yer verildi:
“Orta Doğu Teknik Üniversitesi (ODTÜ) öğrencileri, çalışanları ve mezunlarıyla büyük bir ailedir. ODTÜ’nün bu özelliğini gösteren en güzel örneklerden biri, 2008 yılından bu yana her kayıt döneminde gerekli izinler alınarak gerçekleştirilen “ODTÜ’ye Hoş geldiniz” çalışmasıdır. Bu çalışmanın amacı, çeşitli illerdeki mezun derneklerimiz vasıtasıyla üniversitemiz hakkında bilgilendirilen öğrencilerimizi Ankara Şehirlerarası Otobüs Terminali’nde karşılamak ve öğrencilerin barınma ve beslenme ihtiyaçlarının eğitimleri süresince üniversitemizin güvenli ortamında karşılanmasını sağlamaktır. Bu yıl ise, Ankara Büyükşehir Belediyesi kararı sonrasında söz konusu çalışma AŞTİ yetkililerince engellenmeye çalışılmıştır.
Kayıtların ilk günü olan 4 Eylül tarihinde, her görüşten öğrencilerimiz, yeni gelen öğrenciler ve velileriyle sorunsuz bir şekilde iletişim kurabilmiştir. Ancak 5 Eylül tarihinde, ODTÜ öğrencisi olmayan kişiler üniversitemize girerek “yurtlarda fuhuş yapıldığı, kız öğrencilerin merdiven altlarında düşük yaptığı” gibi yalanlarla açık bir karalama kampanyası yürütmüşlerdir. Bu kampanyayı yürütenlerin aynı zamanda ODTÜ ile ilgisi olmayan bir takım özel yurtlar adına çalışma yürütüyor olmaları dikkate değerdir. ODTÜ’yü kazanan öğrencilerimiz telefonlarla aranarak kendilerine üniversitemiz hakkında gerçek dışı ithamlarla propaganda yapılmış, öğrenci ve velilerimiz tüm bu yaşananlardan duydukları rahatsızlığı dile getirmişlerdir. Ayrıca, duruma tepki gösteren öğrencilerimiz, doğrudan hükümet yetkilileri tarafından hedef gösterilmiş ve bazıları göz altına alınmıştır.
ODTÜ, hiçbir öğrencisini bir diğerinden üstün tutmadan, anayasal bir hak olan eğitim-öğretim hizmetini sunan bir kurumdur. Ayrıca ODTÜ ailesi içinde hiçbir bireyin inancı sorgulanmamakta, herkes inancını dilediği gibi yaşayabilmektedir.
Son günlerde yaşanan en acı olaylardan biri de, hiç kuşkusuz, yerleşkemizin hemen dışında sürdürülen yol inşaatına tepki gösteren vatandaşlarımızın ve çevrede yaşayan ODTÜ’lülerin maruz kaldığı şiddettir. İlgili yasal süreçler sonlanmadan başlatılmaması gereken bir inşaatın, anlayamadığımız bir telaşla yerleşke sınırına ulaştırılması adına yol güzergahındaki bahçelerde bulunan meyve ağaçları topraktan koparılarak sökülmüş, boyu 30 metreyi bulan bir çınar ağacı ve çok sayıda çam ağacı mahallelilerin gözleri önünde ağır iş makineleri tarafından parçalanmıştır. Bu süreçte yaşananları protesto eden insanlara karşı emniyet teşkilatı tarafından orantısız güç kullanılmıştır. Atılan gaz bombaları ve plastik mermiler nedeniyle yaralanmalar söz konusu olmuş, yerleşkemizde birçok kez yangın tehlikesine neden olunmuş ve çevrede bulunan insanlar yoğun gazdan olumsuz etkilenmiştir.
Her türlü yöntem denenerek ODTÜ yıpratılmaya, insani değerlere duyarlılığını ve topluma karşı sorumluluğunu ortaya koyduğu anlarda yalnız ve güçsüz bırakılmaya çalışılmaktadır. Bizleri esas kaygılandıran ise, bu çabanın en az ODTÜ kadar halkımıza ve ülkemize de zarar vermesidir. Toplumda tartışma yaratan bir konunun oldu bittiye getirilerek değil, konunun muhataplarının katılımı ile şekillendirilmesi demokratik bir toplumun oluşturulması için yaşamsal bir gereksinimdir.”

Ethem Sarısülük / vikipedi

Ethem Sarısülük (1986, Ankara – 12 Haziran 2013, Ankara), 2013 Taksim Gezi Parkı protestoları sebebiyle Ankara, Kızılay’da bulunan Güvenpark’taki eylemcilerden biridir ve polis memuru Ahmet Şahbaz tarafından 9mm çapında mermi ile vurularak öldürülmüştür. 14 gün yoğun bakımda kalan Sarısülük’ün 12 Haziran tarihinde beyin ölümü gerçekleşti ve 14 Haziran 2013 saat 15:15’te Ankara Numune Hastanesi’nde vefat etti.[1] [2] Otopside mermi çekirdeğinin beynin içinde olduğu rapor edilmiştir.[3][4]


1986 yılında Çorum’un Sungurlu ilçesinde Türkmen Alevi bir ailenin çocuğu olarak doğdu. 1991 yılında ailesi ile birlikte Ankara’ya göç ettiler. Babası Muzaffer Sarısülük edebiyat öğretmeniydi. Ancak çeşitli nedenlerle öğretmenlikten istifa ederek Çorum’un kırsalında tek başına yaşamaya başladı. Babası teknolojiden uzak ve vejetaryen bir yaşam sürdürmektedir. Annesi Sayfı temizlik işleri ile geçimini sağlayan bir ev hanımıdır. Üç erkek bir kız kardeşiyle yoksul bir çocukluk geçirdi, ilkokulu Kınık İlköğretim okulunda tamamladı ve lise öğrenimine Abidinpaşa Endüstri Meslek Lisesi’nde başladı ancak devam edemedi. Ardından Tuzluçayır Lisesi’nde eğitime başladı ancak ikinci sınıfta bıraktı[5][6] [7]Bu okuldayken parasız eğitim protestoları esnasında göz altına alındı. Liseden sonra kargoculuk, hamallık gibi işlerde çalıştıktan sonra kaynak işçisi olarak OSTİM’de çalıştı [8] Bir dönem Hakkari’de bir karakol inşaatında çalıştı. [7]


1 Haziran Taksim Gezi Parkı olaylarında polis memuru Ahmet Şahbaz’ın açtığı ateş sonucunda başına isabet eden bir mermi ile yaralandı. Birkaç gün içerisinde tüm organları iflas etti ve 14. günün sonunda öldü. Ailenin suç duyurusunda bulunmasından 7 gün sonra olay yerinde keşif yapıldı. [9]

Cenazesi otopsisinin yapılması için Keçiören Adli Tıp Kurumu’na gönderildi.[10] Uzmanlar dışında ailenin avukatları Kazım Bayraktar ile Teoman Özkan ve savcıyla birlikte bir gözlemci uzman katıldı. Otopsi fotoğraf ve video olarak kaydedildi. Beynine saplanmış 9 mm çapında bir mermi çıkartıldı. [11] Merminin 4.8 metreden ateşlendiği öngörüldü. Ailesi organlarını bağışlamak istedi ancak otopsi nedeniyle kullanılamayacak hale gelen organlar nedeniyle bu istek gerçekleşmedi. [12]

Cenaze töreni

16 Haziran 2013’te 12:30’da Kızılay’da Sarısülük’ün cenazesi için toplanan kalabalığa polis engeli geldi. Polis, anma töreni için cenaze yetkililerinin Kızılay’da toplanmasına izin vermedi. Tören yapılmak üzere Kızılay’a götürüldügü sırada polis ve jandarma ekipleri Batıkent kavşağında yolu kapattı. Sarısülük için Kızılay’da planlanan törene katılmak için toplanan insanlar, Sarısülük’ün vurulduğu yere karanfil bıraktı. Polis, anma yapmak isteyen insanlara müdahalede bulundu. Kalabalığa tazyikli su ve biber gazı ile müdahale edildi. Onlarca kişinin yaralandığı olay esnasında iki kişi biber gazı kapsülünün başlarına isabet etmesiyle yaralandı. Olaylar sırasında 100’ü aşkın kişi de gözaltına alındı.[13][14] Cenazesi Çankaya Belediyesi aracıyla memleketi olan Çorum’un Sungurlu ilçesi Beylice köyüne götürüldü. Cenaze törenine CHP Tunceli Milletvekili Hüseyin Aygün, Çorum Milletvekili Tufan Köse ile beraber çeşitli kurum ve kuruluşlar katıldı. Tören Hacı Bektaş Veli Vakfı Çorum şubesince Alevi-Bektaşi geleneği ile yürütüldü.[15]

Ölümünden sonraki tepkiler

Ethem Sarısülük’ü anmak ve Sarısülük’ü öldüren polisin serbest bırakılmasını protesto etmek için KESK İstanbul Şubeler Platformu, DİSK İstanbul temsilciliği, İstanbul Tabip Odası, TMMOB İstanbul şubesi çağrıda bulundu ve binlerce insan Taksim Meydanı’nda toplandı.[16] Ethem Sarısülük’ün adı, oturduğu Batıkent semtinde bir parka verildi.[17]


  1. ^
  2. ^
  3. ^
  4. ^
  5. ^
  6. ^
  7. ^ a b Kimsenin bilmediği Ethem: 3 çocuk, bir defter
  8. ^
  9. ^
  10. ^
  11. ^
  12. ^
  13. ^
  14. ^
  15. ^
  16. ^ Ethem Sarısülük Taksim’de anıldı
  17. ^