rachelcorrie

başka çocuklar için endişe eden çocuklar

Rachel Corrie, 10 yıl önce, 16 Mart 2003 günü, Filistinli bir doktorun evinin yıkılmasını önlemek için bir İsrail buldozerinin önüne geçtiğinde, belki de barış için öleceğini biliyordu.

Eylül 2000’de, ikinci intifa başlamış, Ortadoğu binlerce kişinin yaşamını yitirdiği bir mezarlığa çoktan dönüşmüştü. Yeni ölümlerin olmasını engellemek için hareket eden bir barış aktivisti, Uluslararası Dayanışma Hareketi (International Solidarity Movement) ‘nin üyesi 23 yaşındaki Rachel Corrie, elindeki megafonla buldozere uyarıda bulundu. Buldozer bir an dengesini kaybeden Corrie’yi ezerek geçti ve daha sonra tekrar ezerek geri döndü.

İsrail Ordusu bu talihsiz olayın ‘kaza’ olduğunu açıkasa da, Rachel Corrie, daha önce arkadaşlarına ve ailesine Filistin’deki şiddeti gözler önüne seren elektronik posta mesajları göndermişti. Rachel’in ailesine yazdığı mektuplar

Buldozerin altında ezilen sadece Rachel değildi, barışa çağrının seslerinden biriydi. “Biz başka çocuklar için endişe eden çocuklarız” diyordu. Rachel gelecekte kaldı.

Ben diğer çocuklar için buradayım.
Buradayım çünkü önemsiyorum. Buradayım çünkü her yerde çocuklar ıstırap çekmekte Çünkü kırk bin insan her gün açlıktan ölmekte Buradayım çünkü o insanların çoğu çocuklar Anlamalıyız ki, fakirler her yanımızda ve biz onları görmezlikten geliyoruz. Anlamalıyız ki, bu ölümler önlenebilir! Anlamalıyız ki, üçüncü dünya ülkelerindeki insanlar da tıpkı bizim gibi düşünür, endişelenir, güler ve ağlar. Anlamalıyız ki, onlar bizim rüyalarımızı görüyor, biz de onların rüyalarını! Anlamalıyız ki, onlar biziz, biz de onlar! Rüyam; 2000 yılına kadar açlığı bitirebilmek! Rüyam; fakirlere bir şans verebilmek! Rüyam; her gün ölen kırk bin insanı kurtarabilmek! Rüyam gerçekleşebilir ve gerçekleşecek, Eğer hepimiz geleceğe bakıp oradaki parlayan ışığı görebilirsek. Eğer açlığı görmezlikten gelirsek o ışık sönecek. Eğer hepimiz yardımlaşır ve beraber çalışırsak o ışık yarının umuduyla büyüyecek ve özgürce parlayacak…”


Yorum Yap!