Çözüm Şimdi – ΛΥΣΗ ΤΩΡΑ Lefkoşa – may’2011

Lefkoşa’da İşçi Bayramı Kutlaması – 2011 – balikbilir videoeylem atölyesi
video: onurmetin

http://www.balikbilir.org

http://facebook.com/balikbilir

1 mayıs 11, Lefkoşa.
Sokaktan gelen sesle dışarı bakmaya başlıyorum. Alana ilk yaklaşan gruplardan biri “Ankara elini yakamızdan çek” diyor. Kalabalığın içinde bebekleri kucağında anneler, rengahenk saçlarıyla çocuklar, öğrenciler ve tabi ki işçiler de var.

“Ankara elini yakamızdan çek” diyenlerden birine şakayla karışık yaklaşıp, “Merhaba, Ankara’dan geldim” diyorum, “konuşalım mı?”

Türkçe konuşan Kıbrıslıların yürüyüşü başladığında, elinde “888” bayrağıyla Rum asıllı bir kadın işçi Güney’den gelen “Rumca konuşan Kıbrıslıları” karşılamak için kitlenin birkaç metre önünden yürüyor. 888, işçilerin 8 saat çalışma, 8 saat dinlenme, 8 saat uyku taleplerinin bayrağı.

Bir gazeteci daha kortejler yürümeye devam ederken “Olay çıkmayacak galiba, ofise döneyim ben” diyerek alandan ayrılıyor.

Hemen hemen herkesin derdi şehrin ortasından geçen sınır! Biraz uzaktaki komşusuna askerlerin arasından selam vermek zorunda kalmak insanları huzursuz ediyor. Dünyaya farklı bakanlar, özellikle gençler, sınırın kaldırılmasından ve iki toplumlu, tek halklı bir ülkeden yana.

İşçi hareketinin nereye gittiğiyle ilgili sohbet ederken, “çözüm şimdi” diyen Güney ve Kuzey Kıbrıslılar selam vererek geçiyorlar.

Alanda çok az sayıda polis göze çarpıyor. Sebebini sorduğum Rum arkadaşım eylemcilerin içinde çok sayıda sivil polis olduğunu, fakat sınırın diğer tarafında yaşamasına rağmen kendisinin ve hemen herkesin de bunları tanıdığını söylüyor.

Güneyden gelen bir öğretmen, Androella, ben de şarkı söylemek istiyorum diye sahnedekilerden mikrofon istiyor. Bağlama solosu başlayınca, Zülfü Livaneli’nin “yiğidim aslanım” geliyor, diye düşünürken, morioi ‘yi dinlemeye başlıyoruz.

[toggle title=’morioi’]Mes’to koimhthrh ax pikrh broxh,
Kanenan mh sbysei toyto to keri
Kai oute ena louloudi na mh mara8ei,
Den ton skotwsan exei koimh8ei

Mezarlık içinde, ah bir acı yağmur,
Kimse bu mumu söndürmesin,
Ve tek bir çiçek dahi solmasın,
Onu öldürmediler, o uykuya yattı.[/toggle]

Nakarat yaklaşınca, şarkıyı dinleyen Kuzey Kıbrıslılar da bildikleri dilde şarkıya eşlik ediyorlar.
Yiğidim aslanım burada yatıyor…

Androella, indikten sonra kaydı yayınlamamda bir sorun olur mu diye soruyorum. “Yayınla” diyor, “İnsanların şarkıları beraber söylediklerini ve kardeş olduklarını da anlat, birlikte bir halk olduğumuzu da…”

Video anlatır belki diyorum.

Yorum Yap!